به گزارش خبرگزاری حیات، محمد حسین کفراشی متولد سال 1347 در نهاوند است و نوجوانی اش همراه با بحبوحه ی حوادث انقلاب و شروع جنگ تحمیلی. شور و شوق جنگ در وجود محمد حسین نهادینه شده بود .مادرش مسئول بسیج منطقه خواهران و ستاد پشتیبانی جبهه و جنگ بود،پدر از جهادگران سازندگی که با شروع جنگ عازم جبهه شد و برادر بزرگتر از وی نیز که در سپاه خدمت می کرد قبل از او عازم جبهه ها و دفاع مقدس شده بود. در چنین فضای خانوادگی رزمنده محمد حسین که شور جوانی در سر داشت 14 یا15 ساله بود که عزمش را جزم می کند و عازم جبهه ها می شود. سال 62 برای اولین بار بعد از گذراندن آموزش های لازم از طریق سپاه همدان به عرصه نبرد گام می گذارد و در عملیاتهای متعددی از جمله والفجر 8 ،نصر، ماووت و مرصاد حضور پیدا می یابد و اول فروردین 65در منطقه عملیاتی فاو از شدت موج انفجار از ناحیه دو پا مجروح می شود . محمد حسین ادامه می دهد: همزمان با من دوست رزمنده ام شهید طیب خرم آبادی زمان مجروح شدنم همراهم بود او در آن زمان آسیبی ندید ،بعد از مجروحیتم که هردو پایم درگچ بود با شوخی ومزاح مرا به رزم با دوپای در گچم دعوت می کردو می گفت بیا برویم شهید بشویم ...دو هفته بعداز آن در عملیات کربلای4 طیب مفقود می شود تا اینکه در سال 93 همراه شهدای تازه تفحص شده همراه همرزمان دیگرش به آغوش مام وطن باز می گردد. محمد حسین در سال65 بعد از مجروحیتش و نائل شدن به جانبازی اش ازدواج می کند،او که در آن سالها جوانی 17 یا 18 ساله بود از صبوری و عفت و همراهی همسرش که نیز از او کم سن وسالتر بود می گوید. او می گوید: سال 67 همسرم اولین فرزندم را باردار بودند اما با وجود مشقت ها و سختی ها همسرم مرا عاشقانه راهی جبهه می کرد و چشم انتظارم می ماند.  وی ادامه می دهد:زمانی که به مرخصی می آمدم به محض برگشت به جبهه لوازم شخصی واسباب اثاثیه منزل را بسته بندی و جمع میکردم که اگر زمانی نظر کرده خداوند وائمه گشتم و شهید شدم بازماندگان کمتر به زحمت بی افتند. حال سالها از جنگ می گذرد ،نوجوان دیروز جبهه ها صاحب چهار فرزند شده و در جبهه فرهنگی با سمت مشاور وزیر و مدیرکل امور شاهد و ایثار گران وزارت آموزش و پروش مشغول به خدمت است.  کفراشی از ترویج ایثارو شهادت می گوید:زمانی ما سلاح به دست گرفتیم و به جبهه ها برای نبرد رفتیم حال سلاح ما می تواند قلم ما باشد وجبهه ما نشستن پشت میزو خدمت کردن بدون ریا . ما به عنوان مسئول باید تلاش بیشتری کنیم ویاد دوستان شهیدمان را گرامی بداریم.ما می دانیم آنها با چه دیدگاهی راهی شدندهدف آنها و انگیزشان رادرک می کنیم.اما شاید نسل بعد از ما درک درستی از اهداف شهدا و راه آنها نداشته باشند و ما هستیم که مسئول فهماندن این درک به درستی در دل و ذهن و جان آنها می باشیم. محمد حسین کفراشی هیچ تفاوتی بین نسل حال و خودش نمی بیند و می گوید:به جرأت می توانم بگویم نسل جدید می تواند از ما پیشی بگیردو عرقیتشان به این آب و خاک کماکان از نسل ما بیشتر نباشد کمتر نخواهد بود.