اختصاصی/به گزارش خبرگزاری حیات،محمدرضا قربانی از جانبازان دوران دفاع مقدس می باشد.وی سال 41 در مشهد مقدس به دنیا آمد.همزمان با شروع جنگ تحمیلی در اغلب مناطق عملیاتی جبهه جنوب حضور داشته وچندین بار مجروح شد. وی در مورد نحوه حضورش در مناطق عملیاتی اظهار داشت: پس از گذراندن دوره های آموزشی در پادگان دوکوهه ، طی سال های 61 الی 63 در قالب خدمت مقدس سربازی به جبهه های حق علیه باطل اعزام شدم.به خاطر اینکه دوره دیده بانی را گذرانده بودم، در اکثر مناطق جنگی جنوب حضور داشتم وبسته به عملیات های انجام شده در هر محور،محل خدمتم تغییر می کرد .همین عامل باعث شد تا با اکثر آن مناطق به خوبی آشنا شوم.گذراندن این دوران با مجروحیت من همراه شد که در نهایت برای مداوا ناچار به ترک منطقه شدم. قربانی ورود به حوزه علمیه را سرآغاز دوره جدید حضور خود در جبهه ها دانست وگفت: بعد از بهبود نسبی وارد حوزه علمیه شدم.مدرسه سلیمانیه مکانی بود که از طریق آن،به همراه گروهی از طلاب جوان به منطقه اعزام شدم. این مدرسه 44 روحانی شهید را تقدیم انقلاب کرده است.پس از حضور در منطقه،2 بار به شدت مجروح شدم که دفعه دوم، در عملیات کربلای 5 به علت شدت جراحات،دست راستم قطع شد. وی در ادامه به تشریح اتفاقی که درلحظه مجروح شدنش افتاد پرداخت وافزود: یکی از صحنه هایی که بعد از گذشت سال ها همچنان در ذهنم مرور می کنم صحنه مجروح شدنم وشهادت یکی از همرزمانم می باشد.زمانی که نیروها در حال تعویض بودند ونفرات تازه نفس جایگزین رزمندگان خسته می شدند،یکی از بچه های بسیجی به نام سید هاشم باقرنیا در نیم متری من ایستاده بود.ناگهان خمپاره در نزدیکی ما منفجر شد که ترکش حاصل از این انفجار به دستم اصابت کرد و به زمین افتادم. چند لحظه بعد سیدهاشم در حالی که سروصورت وبدنش خون آلود شده بود به زمین افتاد.او ایستاده به شهادت رسید،در واقع قبل از اینکه به زمین بیفتد جان به جانان تسلیم کرده بود.این لحظه را هیچگاه از یاد نمی برم وهمیشه آنرا مرور می کنم. محمدرضا قربانی در مورد شاخص ترین خصوصیات اخلاقی رزمندگان گفت: یکی از نکاتی که در اکثر بچه ها وجود داشت شوخ طبعی بود.معمولاً در هرگردان چند نفر داشتیم که در هر شرایطی ،حتی زمانی که توسط دشمن محاصره می شدند به شوخ طبعی می پرداختند تا بچه ها با روحیه بالا به دفاع از کشور بپردازند. شهید سیدهاشم باقرنیا هم یکی از این رزمندگان بود. این روحانی جانباز نقش امام(ره) را در دوران دفاع مقدس مهم وتاثیرگذار خواند وافزود: در تمامی مقاطع دفاع مقدس بیانات امام(ره) راهبردی وتاثیرگذار بود.اکثر رزمندگان امام را از نزدیک ندیده بودند ولی به واسطه نفوذ معنوی عمیقی که ایشان در دل اقشار مختلف مردم داشتند، حاضر بودند به تمامی فرامین امام(ره) با جان ودل عمل کنند. میزان محبوبیت ایشان به حدی بود که بدون استثنا، در تمامی سنگر ها عکسی از امام(ره) توسط رزمنده ها نصب شده بود. وی در ادامه به بیان خاطره ای از دوران بستری شدنش در بیمارستان پرداخت واظهار داشت: بعد از آخرین مجروحیت که منجر به قطع دستم شد،از بیمارستان بقایی به مشهد مقدس منتقل شدم.آنجا بایک سید روحانی آشنا شدم.سید مهدی قاسمی در بیمارستان،مدرس احکام بود.او اصرار داشت که یکی از دستانش را قطع کرده وبه دست من پیوند بزنند.می گفت از من سن وسالی گذشته و شما در جوانی و ابتدای راه به سر می برید، به همین خاطر بیشتر به این دست نیاز دارید. قربانی افزود: او این مسئله را با پزشک معالج من وحتی رئیس بیمارستان درمیان گذاشته بود وبه شدت اصرار داشت این کار انجام شود.رئیس بیمارستان هم برای منصرف کردن سید مهدی گفته بود این عمل تنها در خارج از کشور انجام می شود.این ماجرا را برای دوست عزیزم «حسن رحیم پورازغدی» که به ملاقاتم آمده بود تعریف کردم واو در همین خصوص مقاله ای با عنوان «دو دست،یک دست» نوشت که اسفند 65 در روزنامه خراسان به چاپ رسید. این روحانی ایثارگردر ادامه به تشریح فعالیت هایش در حوزه دفاع مقدس پرداخت وگفت: به واسطه آشنایی با مناطق مختلف عملیاتی جبهه جنوب، در اردوهای راهیان نور به عنوان راوی فعالیت می کنم.همچنین در راستای شناساندن مناطق عملیاتی وماهیت این اردوها کتابی را با نام «سفر عشق» منتشر کردم که مجموعه ای از خاطراتم در دوران دفاع مقدس می باشد. وی ادامه داد: فعالیت مشترکی را نیز با موسسه نورکریمه آغاز کرده ام که در دست چاپ است. این اثر حاوی مصاحبه ای طولانی وجزءبه جزء است که در آن به تشریح دوران حضورم در مناطق مختلف عملیاتی می پردازم. در واقع این اثر،کتاب مستند 1000 صفحه ای می باشد. محمدرضا قربانی در پایان با تاکید بر لزوم انجام فعالیت های فرهنگی در راستای ترویج فرهنگ ایثار وشهادت افزود: در این حوزه فعالیت های خوبی برای آشنایی نسل جوان با دفاع مقدس انجام شده است ولی کافی نیست. وقتی به این حوزه وارد می شویم تازه می فهمیم که بسیار گسترده وهمچون دریایی بی کران است، در واقع این 8 سال به اندازه 80 سال وشاید بیشتر، جای بررسی دارد.