اختصاصی/ به گزارش خبرگزاری حیات، احمد مهدی زاده گوکی متولد 1345 گلباف کرمان ،در سال 61 با توجه به اینکه عضو طلاب حوزه علمیه قم بود اما با لباس بسیج به صورت نیروی داوطلب به جبهه های نبر می پیوندد ودر گروه تخریب لشگر 41 ثارالله مشغول خدمت می شود. این روحانی رزمنده دو بار در عملیاتهای والفجر 8 و کربلای 4 از ناحیه کمر و پای راست دچار مجروحیت می شود. حاج احمد می گوید: هنوز دکتر مرخصم نکرده بود که از بیمارستان فرار کردم و به جبهه بازگشتم. او در راستای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت می افزاید: برای اینکار به شخصه نظارت کاربردی و خاصی دارم. باید کارهای کلیدی و جذاب ،مؤثر و تکان دهنده انجام دهیم برای هر قشری که فرهنگ ایثار و شهادت را ترویج می دهیم راهکارهای ارزشمندی وجود دارد. رزمندگان در جبهه ها در هیچ صورت کم نمی آوردند،ما نیز در میدان فرهنگی باید بهترین رزمایش را عرضه کنیم، و دسیسه های دشمن برای حمله به جامعه ا از این جبهه شناسایی،دور و نابود کنیم. وی با اشاره به اینکه الگوپذیری یکی از ویژ گی های دوران جوانی است ادامه می دهد: با الگوسازی های مناسب برای ترویج فرهنگ ایثارو شهادت می توان جامعه را در راستای ترویج این فرهنگ پیش برد. مهدی زاده ادامه می دهد: بشر نیاز به قرآن دارد علت نزول قرآن صلح و دوستی است نه جنگ ، به این منظور بنده برای پیام صلح قرآن طرحی دارم با تا کردن کاغذی با ابعاد 14متر در 14 متر بدون ثبت وطرح نقش قبلی برروی آن وبا برش دادن قیچی توسط خودم طرحی شکل می دهم که همان تصویر تذهیب روی جلد قرآن است که مفهوم طرح ،واضح انسانهایی هستند که دست در دست هم دارند وبا هم یک گل را تشکیل داده اند که پیام آور صلح و دوستی است. او در ادامه می گوید: اصل فرهنگ جنگ کشته شدن نیست پیروزی است در راه دوستی و صلح ایجاد کردن، ایثارگری هایمان در جنگ تمام نشده و ایثارگری منوط به یک برهه زمانی مشخص نبوده و نیست هرجا ظالمی باشد و آه مظلومی در آید دفاع از او و محقق ساختن حقش وظیفه ماست. مهدی زاده همچنین در حوزه کودک ونوجوان برنامه های زیادی از شبکه های برون مرزی با عنوان مجری ثابت شبکه جهانی هد هد انجام می دهد و همچنین او کتابی با عنوان «دستهای سحر آمیز» تالیف کرده اند که تاکنون 13 جلد از آن به چاپ رسیده است. احمد مهدی زاده روزگار خود در جبهه را به صورت نظم اینگونه بیان می کند: روز پرپر گشتن گل /روز رقص باد بود ساز ناساز، فلک تا کوک،در بیداد بود از عذاب ضرب مردن /عقل می ترساندمان / حرف سرخ عشق / اما هرچه باداباد بود هرزمان آغاز میشد حمله بادستور عشق /کاربرد واژه اما ،اگر ،ایراد بود پیش چشم ترس دشمن جبهه یعنی قتلگاه /در دفاع از خاک ایران جبهه عشق آباد بود