شهید دانش آموز رضا سلیمانی: دنیا پرستی، انسان را از خدا دور می کند
شهید رضا سلیمانی ابهری فرزند نبی الله در تاریخ 28 شهریور 47 در شهر ابهر در خانواده ای مذهبی و فرهنگی بدنیا آمد .
به گزارش خبرگزاری حیات، شهید سلیمانی ابهری بعد از گذراندن دوران کودکی پا به مدرسه گذاشت و در دبستان ابن سینا تحصیلات ابتدایی را پشت سر نهاد ؛ سپس در مدرسه راهنمایی امیر کبیر و پس از آن در دبیرستان دکتر شریعتی به ادامه تحصیل پرداخت . در ایام تحصیل چندین بار بعنوان شاگرد اول و ممتاز از مدرسه و معلمین خود جایزه دریافت نمود و چون از نعمت صوت خوش برخوردار بود ضمن آموزش تجوید و قواعد قرائت و نیز احکام و اصول عقاید و حدیث ، در جلسات مذهبی در مسابقات مختلف قرآن شرکت کرده و چندین بار در مسابقات استانی مقام ممتازی را کسب کرد . او اهل مطالعه بود و مطالعه کتابهای مذهبی را دوست داشت ، نماز و روزه و دعاهای کمیل و توسل او ترک نمی شد ، شجاع – درسخوان – مهربان – دلسوز و خوش خلق بود و به مال دنیا ارزشی قائل نبود . در سال ۱۳۶۲ اولین بار در جبهه جنگ شرکت کرد. بعد از آن فعالیتهای خود را در زمینه های فرهنگی و هنری از جمله فعال کردن انجمن اسلامی دبیرستان و اجرای تئاتر و سرود و مطالعات آثار شهید مطهری متمرکز کرد و با فعالیت در پایگاه بسیج به گشت شبانه، آموزش قرآن ، راه اندازی حلقه های معرفتی و برپایی مر اسم دعای کمیل و توسل در مسجد باب الحوائج اهتمام ورزید و با بهره گیری از اساتید به تقویت مبانی اعتقادی و عرفانی پرداخت و وقتی که خود را آماده شرکت در کنکور و امتحانات سال چهارم دبیرستان می نمود ،احساس تکلیف کرد که باید بفرمان امام در جبهه حضور یابد ، بالاخره به آرزوی نهایی خود نائل و در تاریخ 12 اردیبهشت 65 در جبهه فاو در ادامه عملیات والفجر ۸ به دیدار یار شتافت و پیکر مطهرش بعد از تشییع در گلزار شهدای ابهر بخاک سپرده شد و پدر ایشان بعد از شهادت فرزند، منزل خود را تبدیل به حسینیه شهید رضا سلیمانی می نمایند. لازم به ذکر است از شهید دهها مناجات عارفانه که بیانگر روح تشنه شهادت و شوق وصال به محبوبش است به یادگار مانده است. فرازی از وصیت نامه شهید: درود بر آنانکه به دنیاپرستی و آنچه که انسان را از خدا دور می گرداند، پشت کرده اند و درود بر مجاهدین واقعی و یاران امام زمان(عج) .. بنده ای بودم که در طول زیستنم آنچنان از فرمان خدایم فرمانبرداری نکردم و آنچنان که خدا می خواست نبودم ولی از آنجا که در رحمت خداوند به سوی هر گناهکار و امیدوار باز است، من هم به رحمت او امیدوارم. اکنون که در میان صدای خمپاره و توپ های دشمن نشسته ام، چیزی جز عشق را در میان جوانان بسیجی نمی بینم و این نشانه اوج عرفان وعمل به احکام خداست، چه صفایی داردکه انسان قدرتی در دست داشته باشد تا بتواند افسار شیطان را در دست گیرد و فقط مطیع فرمان خدا باشد و این در سایه ترک معاصی و ایمان قلبی به خداست. امید دارم آنان که خود را به فراموشی سپرده اند و به ارزش های والای انسانیت پی نبرده اند، ناقوس بیداری شهدا را بشنوند و خود را در برابر جامعه مسئول بدانند .