به گزارش خبرگزاری حیات، برخی بر این باور بودند و گفته اند که بعد از پیغمبر اسلام)ص(، کتاب خدا برای ما بس است: «حسبنا کتاب ا... » و این یعنی تمسک به یک متن ساکت، بی آنکه به سخنگو و مفسر واقعی آن رجوع شود و نیز به کار بستن قانون اساسی در جامعه بی آنکه فردی آگاه، متولی اجرای آن باشد. دو کارکرد مهم اجتماعی پیامبر خاتم(ص) این اعتقاد، در عمل، سبب تعطیلی دو کارکرد مهم پیامبر صلی ا... علیه و آله در جامعه شد. یکی اینکه او به حکم الهی مبیّن و مفسر آیات قرآن بود تا مردم این قانون اساسی را از او فراگیرند: و قرآن را (هم) به سوى تو نازل کردیم به خاطر اینکه براى مردم آنچه را که براى ]هدایتشا ن[ به سویشان نازل شده بیان کنى. دیگر اینکه او متولی اجرای احکام دین و قوانین قرآن کریم در جامعه بود. آیات ولایت پیامبر صلی ا... علیه و آله بر مردم و الزام مردم به پیروی از دستورات آن حضرت همه بر این اساس استوار است. این خود نشان می دهد قرآن کریم، بی معلم، رسالت هدایت و بی متولی، وظیفه ی زدودن اختلاف از جامعه را هرگز آنگونه که باید ادا نخواهد کرد. برای همین لازم بود آن دو شأن رسول خدا)ص(؛ پس از ایشان همچنان در امت اسلامی تداوم داشته باشد. برای همین، عقل حکم می کند پس از او کسی در مسند جانشینی او قرارگیرد که شبیه ترین افراد به آن حضرت باشد، به ویژه در اجرای این دو رسالت؛ هم تبیین کننده ی وحی الهی باشد )قرآن و معارف الهی( و هم بتواند جامعه اسلامی را به مانند رسول خدا(ص)اداره کند. صحیح ترین پاسخ به اساسی ترین نیاز «غدیر » پاسخ به این نیاز اساسی و جدی جامعه بعد از رسول خدا(ص) تا قیامت بود. در آن روز کسی از جانب خدا - و نه مردم و نه حتی رسول خدا (ص) برگزیده و به مردم معرفی شد که شبیه ترین به رسول خدا)ص( و به منزله خود حضرت بود. بی تردید اگر کسی در امت اسلامی یافت می شد که در این ویژگی ها برتر از آن حضرت بود؛ دست او در دستان پیغمبر (ص) قرار می گرفت و به مردم معرفی     می شد؛ اما شایسته تر از امام علی(ع) وجود نداشت. این را هم شیعه نوشته است هم سنی. بنابراین غدیر یعنی تداوم راه پیغمبر(ص) و بهره مندی جامعه از برکات علمی و اجرایی وحیانی و بی اعتنایی به آن(آنگونه که در سقیفه رخ داد) یعنی محروم کردن امت اسلامی از این برکات حیاتی. قرآنِ نوشته بر پوست در کنار مرجعیت علمی و عملی امت اسامی نیازمند به غدیر است و باید دل و جان ببندد به «حدیث ثقلین » که قرآن و اهل بیت وحی(ع) را به هم پیوند زده است. با غدیر است که کشتی دین، ناخدایی شایسته می یابد که می تواند کشتی نشستگان را سلامت به ساحل نجات برساند. غدیر به ما می آموزد که دین باید متولی داشته باشد. دانشمندی که توان پاسخگویی به هر نوع سوالی را داشته باشد و سوالی را بی جواب نگذارد و هم قدرت مدیریت جامعه را داشته باشد. بی توجهی به غدیر سبب اختلاف و آتش افروزی در میان مسلمانان می شود و چون درِ خانه اهل بیت علیهم السلام را بر روی عموم مسلمانان بستند و امت اسلامی را از مرجعیت علمی و مدیریت عملی آنها محروم ساختند؛ قرآنِ نوشته بر پوست و کاغذ هم نتوانست رسالت خود را ادا کند و شد همان که امروز در جهان اسلام می بینیم. کلیدی ترین اثر غدیر کلیدی ترین اثر غدیر در سبک زندگی اسلامی، سامان بخشیدن علمی و عملی به جامعه اسلامی بر اساس آموزه های وحیانی و دور داشتن نظام اسلامی از گرایشهای نفسانی است. بی توجهی به غدیر هم سبب رواج بافته های ذهنی در حوزه ی دین و مدیریت جامعه بر اساس گرایش های نفسانی است. همان که سبب اختلاف و آتش افروزی در میان مسلمانان می شود و مهمترین عامل عقب ماندگی آنها در طول تاریخ است.