به گزارش خبرگزاری حیات، در تعالیم دینی 4 روز به عنوان عید تعیین شده است که عبارتند از: عید فطر، عید قربان، عید غدیر و روز جمعه. در این میان عید قربان یکی از اعیاد مهم و بزرگ مسلمین به شمار می آید به نحوی که برخلاف بسیاری از اعیاد، مورد اختلاف نبوده و همه فِرَق مسلمین این روز را عید می دانند و این عید را فقط مخصوص مؤمنین ندانسته و همه مسلمین را در آن سهیم هستند به همین دلیل این گردهمایی عظیم رهیافتی برای رسیدن به اعتصام به حبل الله است که یکی از مهم‌ترین دستورات اجتماعی اسلام است. فلسفه قربانی کردن در عید قربان از جمله آموزه‌های اسلام برای تکامل و رشد انسان‌ها، ایثار از جان و مال در راه خداوند یگانه است؛ به این معنا که انسان، همه دارایی‌ها و امکاناتش را امانتی الهی بداند که باید در طریق بندگی هزینه کند. قربانی کردن نیز نمادی از قطع دلبستگی و وابستگی‌ها و جلوه‌ای از ایثار مال و جان در راه محبوب واقعی و رضای خداوند متعال است. البته آنچه که از قربانی کردن و رسیدن به مقام قرب الهی به وسیله ذبح گوسفند، لحاظ شده، قطع علقه های روحی و مالی است که باعث تقوای قلب و طهارت نفس   می شود. خداوند متعال اصل قربانی کردن را از شعائر الله دانسته و آن را نشانه‌ی بزرگداشت و سپاس‌گزاری مؤمنان بر نعمت هایش معرفی کرده و قربانی کننده را در گروه و خیل محسنین و نیکوکاران قرار داده است. در قرآن‌کریم آمده است: «وقتی شما قربانی می‌کنید آنچه که متعلق به خدا است، تقوای شماست نه گوشت و پوست قربانی» بنابراین در قربانی کردن هر چند ظاهر کار سر بریدن است؛ اما واقعیت قضیه نهایت تسلیم، سرسپردگی، عشق و علاقه بنده به مولای خود است؛ و در واقع قربانی کردن نمادی از قربانی کردن هواهای نفسانی و ذبح نفس اماره و نوعی جهاد با نفس در جهت زدودن تعلقات و وابستگی‌های دنیوی و مادی و رهایی از زندان مال پرستی و دنیاطلبی است.