به گزارش خبرگزاری حیات، حجت‌الاسلام علیرضا باطنی از رزمندگان حاضر در عملیات «کربلای 4» به بیان چگونگی اسارتش پرداخت و روایت کرد: من از رزمندگان لشکر 14 امام حسین(ع) بودم و به عنوان روحانی رزمی تبلیغاتی در جبهه حاضر شدم. مطلبی که در رابطه آن عملیات باید به آن اشاره کنم این است که متاسفانه عملیات کربلای 4 را پس از اینکه خبر کاوش غواصان کربلای 4 عنوان شد برایمان از آخر روایت کردند. این در حالی است که باید از ابتدای طرح‌ریزی عملیات کربلای 4 در رابطه با آن سخن بگوییم و جزئیات عملیات را بازگو کنیم. وی گفت: به عنوان مثال از آموزش‌ها ‌، نقشه‌ها‌ و تدابیری که اندیشیده شد. جالب است بدانیم تدابیری که در منطقه عملیاتی کربلای 4 و 5 از سوی عراق چیده شده بود،‌ تا سال 65 استحکاماتش دست نخورده باقی مانده بود و عراقی‌ها بر این باور بودند که نفوذ ایرانی‌ها از این استحکامات ناممکن است. اما غواصان ما در بیشتر محورها توانسته بودند از خط عبور و دشمن را غافلگیر کنند اما از آنجا که عملیات لو رفته بود زمینگیر شدند چون عراق تجهیزات و آمادگی بیشتری نسبت به ما ایرانیان داشت. تلفات عراقی‌ها نیز در این عملیات‌ها بسیار بالا بود و حتی در عملیات کربلای 5 نیز شیرازه ارتش عراق از هم گسست و مقدمه‌ای برای صدور قطعنامه 598 شد. حجت الاسلام باطنی خاطرنشان کرد: در دوران اسارت حتی گواهی شهادت نیز برایمان در ایران صادر شده بود و خانواده‌هایمان تا چندین سال مراسم ختم برگزار می‌کردند. یادم می‌آید پس از اینکه من از اسارت آزاد شدم یکی از دوستانم به شوخی از من پرسید حاج‌آقا تکلیف حمد و سوره‌هایی که برایتان خوانده‌ایم چه می‌شود؟ من هم به شوخی به او گفتم: اول شما تکلیف ناهارهایی که آمدید و خوردید را مشخص کنید. وی افزود: ما در دوران اسارت مواجهه مستمر عقیدتی با عراقی‌ها داشتیم به عنوان مثال توانستیم نماز جماعت باشکوهی با جمعیت حدود 400 نفر در اردوگاه تکریت 11 برگزار کنیم و همین ایستادگی و مقاومت ما موجب می‌شد که گاهی عراقی‌ها در مقابلمان کم بیاورند. تفاوت اصلی ما آزادگان با رزمندگان یا خانواده شهدا این است که تنها کسانی هستیم که در جنگ حضور یافتیم و پس از آن در دوران اسارت سال‌های سال در کنار یکدیگر زندگی کردیم و همین باعث شده است میان ما رابطه‌های ناگسستنی برقرار شود ما شرایط را دوران اسارت مدیریت کردیم و هرگز از آرمان‌هایمان عقب‌نشینی نکردیم و همواره در مقاطعی نیز پیشرو بودیم و گاهی نیروهای عراقی هم متاثر از این مباحث می‌شدند. ما تصور می‌کردیم که پس از آزادی به عنوان سرمایه‌های ایران از تجربه‌ها و نقطه نظراتمان بهره‌مند خواهیم شد اما متأسفانه این تصور درست از آب درنیامد. اکنون باید از تجربه‌های ما استفاده کنند چرا که درس عبرتی برای همه نسل‌های ایران خواهد بود. وی گفت: موضوعی که باید در رابطه با اسارت و برخورد عراقی‌ها اشاره کنم این است که منظور ما از عراقی‌ها مردم کشور عراق نیست بلکه حزب بعث و حکومت صدام است چرا که دستگاه امنیتی حاکم بر عراق در دوران حکومت صدام حسین کاری کرده بود که مردم خود این کشور هم در کشورشان اسیر بودند و حتی دو میلیون نفر از آنها نیز «سربه نیست» شده بودند. ما هرگز نباید دشمن را دست کم بگیریم. باطنی اظهار داشت: در دوران جنگ تحمیلی عراقی‌ها بسیار قوی،‌ باانگیزه،‌ آموزش دیده و با تجهیزات بودند و برای همین هم جنگ 8 سال به طول انجامید. متاسفانه اکنون نهاد مستقلی که به آزادگان اختصاص داده باشد‌، وجود ندارد و پس از طرح تجمیع بنیاد شهید و امور ایثارگران دیگر آزادگان به عنوان یک قشری است که در جنگ حضور داشتند مطرح نمی‌شود. چه خوب است که اکنون در بنیاد شهید معاونتی جدا برای آزادگان در نظر بگیرند.