به گزارش خبرگزاری حیات، امیر سرلشگر شهید یعقوب علیاری در مهر ماه سال 1318 در محله هفت آسیاب شهرستان ارومیه دیده به جهان گشود.جدّ مادری اش مرحوم حجت الاسلام حاج میرزا عباس طوسی ملقّب به «مجدالذاکرین» از علمای خوشنام ، امین و مؤمن زمان خود بود. وی دوران ابتدائی را در دبستان نوید فتح و دوره متوسطه را در دبیرستان ابن سینا گذراند و به دلیل علاقه شخصی، در دو سال آخر تحصیل در مقطع متوسطه بطور همزمان در دبیرستان نظام نیز به طی آموزش مقدماتی نظامی و سپاهیگری پرداخت . سرلشگر علیاری در سال 1338 وارد دانشکده افسری شد و در سال 1341 با درجه ستوان دومی و رسته پیاده به دوره مقدماتی اعزام شد و پس از یک سال با نمره ممتاز فارغ التحصیل و به یگان چترباز، که بعداً تیپ 23 نیروهای مخصوص نامیده شد منتقل شد . وی دوره‌های عرضی نظامی همچون دوره چتربازی، مربی پرش چتربازی و دوره نیروی ویژه را در ایران، دوره های تیزیلان، رنجر و نیروهای مخصوص را در آمریکا، دوره اسکی و جنگ در کوهستان را در فرانسه و دوره آموزشی زبان انگلیسی را در مرکز آموزش زبان های خارجی طی نمود و به قول خودش همه دوره ها را از دم با نمره ممتاز به پایان برد . علیاری دوره عالی پیاده نظام را در سال 1351 با نمره ممتاز به پایان برد و مجدداً به تیپ 23 نوهد منتقل گردید . سرلشگر علیاری در سال 1353 به عنوان سپاه صلح از سوی سازمان ملل به مدت 6 ماه به کشور ویتنام اعزام گردید که خود عاملی برای پیشرفت و بالا بردن دانش نظامی اش بود و در چندین مورد هم بعنوان نماینده ارتش ایران درطرح ریزی های نظامی درکشور آلمان و پایگاه نیروهای ویژه درشهر«بدتولز» و کشور عمان شرکت نمود . وی زبان انگلیسی را خیلی سلیس و روان صحبت می کرد و در کلیه دورههای نظامی شاگردی ممتاز، شاخص و شایسته بود. علیاری آخرین دوره نظامی خود با عنوان «دوره فرماندهی و ستاد مشترک ارتش» را در دانشگاه نظامی کویته کشور پاکستان که از معتبرترین دانشگاه های نظامی دنیاست به پایان برده و با کوله باری از اطلاعات و دانش نظامی برای خدمت به کشور بازگشت و مدتی بعنوان مدرس در دانشکده فرماندهی و ستاد مشترک به تدریس پرداخت . در سال 1358 و در اجرای فرمان ابلاغی ، تأسیس، سازمان دهی، آموزش و فرماندهی تیپ 58 تکاور ذوالفقار را بعهده گرفت و پس از آموزش با همان تیپ تکاور سبک به جبهه اعزام گردید . وی تمام مأموریت های واگذاری را با شجاعت و مدیریت لازم انجام داده و مورد تشویق و تقدیر مقامات ارتش قرار گرفت . دوران دفاع مقدس با شروع مبارزات انقلابی مردم سرلشگر علیاری با توجه به موقعیت خوبی که در ارتش داشت، به دریای مبارزات با رژیم پیوست و در اقیانوس ولایت غوطه ور شد . شروع جنگ تحمیلی عرصه ای بود برای بروز مدیریت عالی و پویای علیاری که لباس ایثار به تن کرده و سربازی کند، وی در عملیات‌های 8 سال دفاع مقدس با کوله باری از دانش، سواد نظامی و تجربه با مسئولیت های مهم فرماندهی حضور فعال و شایسته داشت . حضور در عملیات مطلع الفجر شیاه کوه به عنوان فرمانده تیپ 58 ذوالفقار، فرماندهی تیپ در تک های محدود و منطقه ای در سال 1359 و 1360، هدایت و فرماندهی عملیات های غرب کشور در سال های 1366 و 1367، فرماندهی تیپ عمل کننده قرارگاه نصر در عملیات فتح المبین،عملیات بیت المقدس، عملیات رمضان، عملیات محرم و فرمانده قرارگاه عملیاتی غرب کشور در عملیات کربلای 6 گوشه ای از رشادت های این فرمانده غیور ارتش است. دریافت دو نشان فتح امیرسرلشگر علیاری در سال 1368 موفق به دریافت نشان فتح عملیات آزادسازی خرمشهر و در سال 1369 نیز موفق به دریافت نشان درجه 2 فتح عملیات فتح المبین از دست مبارک مقام معظم رهبری گردید، اهدای این دو نشان از سوی فرماندهی معظم کل قوا خود گویا و مؤید ویژگی های متمایز، برجسته و کم نظیر این امیر سرافراز ارتش است . سیره فرماندهی حتی ترکش خمپاره‌ها و بمب‌های شیمیایی نیز نتوانستند او را از پا بیندازند، به نحوی که چندین بار تحت عمل جراحی قرار گرفت و یکبار به دلیل مجروحیت شدید به مدت هفت ماه در بیمارستان بستری شد. حالا دیگر ورد زبان‌ها شده بود و فرماندهان همه اعتراف داشتند که او مظهر فرماندهی و شجاعت و لیاقت و رهبری پدرانه و عشق به آب و خاک بود . انجام کارهای نوع و ابتکاری همیشه در برنامه کاریش بود و همیشه می‌گفت: واحد کوچکی بعنوان مین‌یاب و خنثی‌کننده تله‌های انفجاری و یگان کوچکی بعنوان خنثی‌کننده مواد شیمیایی سازمان داده بودیم که در کارآیی و نوع خود جالب توجه بود . علیاری همیشه و عموماً در مناطق عملیاتی در خطوط مقدم جبهه حضور داشت و در منطقه عملیاتی تحت فرماندهیش هیچ کوتاهی ، قصور و سهل‌انگاری را از هیچکس نمی‌پذیرفت . وی سه مرتبه مورد اصابت ترکش گلوله های دشمن قرار گرفت و از ناحیه سینه ـ پای راست ـ زانو ـ ریه و گوش به شدت مجروح شد و بقول رئیس بهداری ارتش ، جای سالمی در بدن نداشت . به شرط و به زور قبول کرد که مورد عمل جراحی زانو قرار گیرد و شرطش این بود که چون من یک چتربازم، بایستی دوباره توان پریدن را پیدا کنم و دوم اینکه من فقط یک شب در بیمارستان خواهم ماند ... . با قول مساعد پزشک معالج برای شرط اول ، عمل را انجام شد و شب دوم بیمارستان را ترک کرد و به جبهه بازگشت و فقط یک شب در بیمارستان بستری بود.  در حدیث دیگران امیر احمدرضا پوردستان" شهید سرلشگر یعقوب علیاری ، قافله سالار شهدای جنگ تحمیلی بود که دفاع از اسلام ، قرآن و ولایت و تمامیّت ارضی کشور را سرلوحه خود قرار داده بود. علیاری از همان ابتدای خدمت در لشگر ذوالفقار در هر کجا حضور داشت ، مؤثر بود و استادی بسیار متبحّر بود و به زیبایی عمل می‌کرد. وی همیشه در فعالیت‌های علمی و عملی رتبه اول داشت و افسری بسیار رشید و توانمند در عرصه پیکار با دشمن بود و دشت‌های پهناور خوزستان و ارتفاعات شمالی و غرب کشور هیچگاه رشادت‌ها و دلیرمردی او را فراموش نخواهد کرد." امیر حسنی سعدی: "در شروع جنگ تحمیلی اولین مأموریت خود را در منطقه غرب ، شیاه کوه و چرمیان با افتخار و غرور و با پیروزی انجام داد . او فردی مدیر ، مدبّر و برخوردار از خصوصیات بارز یک فرمانده شایسته بود." امیر کیومرث حیدری: " امیر سرافراز ما از فرماندهان هشیار ، بیدار ، مدیر ، مدبّر ، دلسوز و پا‌در‌رکاب ارتش جمهوری اسلام بود . از چهره‌های درخشان و همیشه ماندگار دوران دفاع مقدس در جبهه‌های غرب ، جبهه‌های جنوب و ... بود." مهندس حمید علیاری ، برادر شهید: " یک نظامی تمام عیار بود و زندگی‌اش را در این مسیر وقف نموده بود . با این وجود علاقه و محبت متقابل او و مادر بزرگوارش زبانزد بود و دیدار و سرکشی به ایشان جزء برنامه‌های منظم ، مستمر و مهم شهید بزرگوار بود". در زمان جنگ تحمیلی صدام بعثی برای زنده و مرده این شهید والامقام جایزه تعیین کرده بود و لیکن به خواست خداوند متعال هیچگاه به انجام این مهم نایل نگردید و اقدامات ناجوانمردانه و زبونانه دشمن افتخار جانبازی را نصیب وی نمود. جانبازی تا شهادت امیرسرلشگر علیاری، که بعلت برونشیت مزمن ریوی ناشی از مصدومیت شیمیایی در منطقه عملیات و ترکش گلوله‌های دشمن در سینه ـ بازو ـ زانو ـ پای راست و ... به افتخار جانبازی 70% نایل آمده بود . وی در تاریخ 13/9/1385 مظلومانه و عارفانه، روی تخت بیمارستان، بر اثر عوارض شیمیایی به خیل کاروان شهیدان والامقام سال دفاع مقدس پیوست و یاد و نامش جاودانه شد . پیکر مطهر این شهید والامقام در قطعه 29 بهشت‌زهراء تهران در جوار امیر سپهبد شهید علی صیاد شیرازی آرام گرفته و میعادگاه عاشقان و عارفان و دلسوختگان است .