به گزارش خبرگزاری حیات، شهید دستجردی در 1304 دراصفهان دیده به جهان گشود. وی پس از دوران دبستان و دبیرستان، در 1328 وارد آموزشگاه شهربانی شد. در دوران حضور در شهربانی، دوره های تخصصی انتظامی، دوره ستاد و دوره عالی را پشت سر نهاد.شهید دستجردی در پیش از انقلاب اسلامی: امیرسرتیپ شهید وحید دستجردی، رییس شهربانی کل کشور، از پشتیبانان جنبش اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) به شمار می رفت. جنبش امام خمینی(ره) که برخاسته از ارزش‌های اسلام ناب محمدی(ص) بود، در دهه 1340 در فضایی آغاز به پرتوافکنی کرد که دو ابرقدرت شرق و غرب، جهان را میان خود تقسیم کرده بودند. رهروان راستین امام(ره) هر کدام به گونه‌ای می‌کوشیدند تا پایبندی خودشان را به راه و اندیشه های ایشان نشان دهند، چه با تلاش سیاسی و چه با آگاهی بخشیدن به مردم، شهیددستجردی را نیز باید از پیروان تلاش در این راه برشمرد.وحیددستجردی، از هواداران جنبش ملی شدن نفت ایران بود. شهید دستجردی پس‌از سی‌ودو سال خدمت در رده‌های گوناگون شهربانی، بازنشسته شد. نگرش و کارکردش در دوران خدمت، چندبار حکومت محمدرضا شاه پهلوی را به بیرون کردن وی از شهربانی واداشت، گرچه این کار انجام نشد. شهید دستجردی از مقلدان امام(ره) به شمار می‌رفت و در انجام دستورهای دینی بسیار پایبند بود. او همواره کوچکترین وظایف شرعی را هم رعایت می‌کرد. در سال‌های 1356 تا 1357 حکومت دست‌نشانده پهلوی، بر آن بود که به کشتار مردم در شهرهای گوناگون ایران بپردازد، تا شاید بتواند جلو پیشروی انقلاب اسلامی را در ایران بگیرد. از این رو، سرتیپ هوشنگ دستجردی ناگزیر شد در 1357 درخواست بازنشستگی کند تا نقشی در تبهکاری‌های آنها نداشته باشد. دستجردی در همان سال، با لباس غیرنظامی در راهپیمایی پرشور و انقلابی مردم شرکت می‌کرد.شهید؛ پس از انقلاب اسلامی :سرانجام، در 22 بهمن 1357 نظام شاهنشاهی در ایران، سرنگون و به زباله‌دان تاریخ سپرده شد، سفارت اسراییل در تهران تعطیل گردید، پنجاه هزار مستشار نظامی آمریکایی که بر تاروپود کشور چنگ انداخته بودند، اخراج شدند و با رهبری امام خمینی(ره) نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران پایه‌گذاری گردید؛ نظامی که مهم‌ترین شعارش، رد هر گونه استعمار و بیگانه‌دوستی و اجرای سیاست «نه شرقی و نه غربی» بود.پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شهید دستجردی که بازنشسته بود، بار دیگر به خدمت فراخوانده شد و مسوولیتهای چندی؛ چون رییس شهربانی اصفهان، سرپرست اداره بازرسی و معاون انتظامی را در دست داشت. شهید دستجردی، در 24 اسفند 1359 به سمت ریاست شهربانی کل کشور رسید.شهادت: پس از به بار نشستن انقلاب پرشکوه اسلامی در ایران، گروهک مجاهدین خلق که خود را در رسیدن به اهدافش ناکام می دید، ترور مسوولان رده بالای جمهوری اسلامی ایران را در صدر کارهایش قرار داد. آن گروهک پس از منفجر کردن ساختمان مرکزی حزب جمهوری اسلامی در میدان سرچشمه تهران در هفت تیر 1360 و به شهادت رساندن 72 تن از برجستگان رده‌ بالای نظام اسلامی ،در هشتم شهریور 1360 به انفجار دیگری در ساختمان نخست‌وزیری دست زد. مسعود کشمیری، عضو گروهک مجاهدین خلق، پیشتر به شیوه منافقانه‌ای در شورای امنیت کشور رخنه کرده بود. وی در آن روز با بمب جاسازی شده در کیفش، بی‌آنکه بازرسی شود، وارد ساختمان نخست‌وزیری گردید. او چون دبیر نشست شورای امنیت ملی کشور هم بود، درست نزدیک به شهید محمدعلی رجایی و شهید حجت‌الاسلام دکتر محمدجواد باهنر نشست. کشمیری پس از قرائت قرآن و به کار انداختن بمب ساعتی، از اتاق بیرون می‌رود. ناگهان بمب منفجر می‌گردد و رییس جمهور و نخست‌وزیر شهید می‌شوند. وحیددستجردی هم که در آن نشست حضور داشت، به سختی زخمی می‌گردد، ولی خود را به بالکن ساختمان می‌رساند و به پایین‌می‌پرد. شش روز پس از آن، در چهاردهم شهریور 1360 در اثر سوختگی شدید به شهادت می‌رسد. پیکر پاک شهید دستجردی، بنا بر وصیت خود در شهر ری به خاک سپرده شده است. در همان روز شهادت دستجردی، منافقین با انفجار دیگری نیز آیت‌الله شیخ علی قدوسی، دادستان کل انقلاب، را شهید می‌کنند.پیام امام: حضرت امام(ره) به مناسبت شهادت شهید دستجردی و شهید آیت‌الله شیخ‌علی قدوسی، پیامی فرستادند که بدین شرح است:«اینجانب، شهادت دادستان کل انقلاب(شهید قدوسی) و سرهنگ وحید دستجردی که در راس شهربانی و قوای انتظامی در حال انجام وظیفه بودند و به این تحفه الهی نایل شدند، را به ملت ایران، به حوزه علمیه قم و قوای مسلح تبریک و تسلیت عرض میکنم و از خدای متعال، رحمت برای آنان و صبر و شکیبایی برای خانواده محترمشان خواستارم.»بنیاد شهید و امور ایثارگران در سالگرد آن شهید معزز و طی بیانیه‌ای یادآور می‌شود که سرتیپ وحید دستجردی، از جمله افراد مؤمن، متعهد و انقلابی بود که به آرمان‌های مقدس انقلاب اسلامی عشق می‌ورزید.« شهید دستجردی در فاجعه بمب‌گذاری نخست‌وزیری در هشتم شهریور 1360 مجروح شدو در چهاردهم شهریور همان سال بر اثر جراحات وارده به درجه رفیع شهادت نایل آمد.»