به گزارش خبرگزاری حیات، سردار سرتیپ پاسدار شهید ناصر کاظمی در 12 خرداد 1335 در خانواده ای مذهبی در تهران چشم به جهان گشود. پس از دوران طفولیت، با گذشت ایام، خصوصیات اخلاقی و انسانی وی آشکارتر شد و در بین دوستان و هم سن و سالهای خود به خوبی می درخشید. کاظمی از همان ابتدای زندگی با قشر محروم جامعه ابراز همدردی می کرد و سعی داشت با کودکان فقیر و محروم در پوشیدن لباس و کفش یکسان باشد. پس از اتمام مرحله ابتدایی و شروع دبیرستان شور و شوق بیشتری نسبت به اسلام در وی ایجاد شد و توجه به دانش اندوزی و مطالعات مذهبی، توام با مطالعه علوم و معارف اسلامی در او اوج گرفت. او تلاش وافری در به کارگیری اندوخته های مذهبی اش در عرصه عمل داشت. فعالیتهای سیاسی – مذهبی شهید کاظمی با اتمام دوره متوسطه – به دلیل حاکمیت سیاه رژیم منحوس پهلوی – تمایلی به رفتن سربازی نداشت، برای ورود به دانشگاه نام نویسی کرد و در رشته‌های پیراپزشکی و تربیت بدنی نیز پذیرفته شد. پس از ورود به دانشگاه، با وجود نیاز شدید جامعه به کار فرهنگی، تنها به درس خواندن اکتفا نکرد و شغل شریف معلمی را در کنار تحصیل برگزید تا از این راه دینش را نسبت به جامعه ادا کند. او به جهت علاقه‌ای که به قشر محروم داشت فعالیت فرهنگی خود را متوجه مدارس جنوب شهر تهران کرد و با درآمد مختصری که از این راه به دست می‌آورد به تهیه کتب و جزوه‌های دینی برای شاگردانش می‌پرداخت و با این شیوه پسندیده به تشویق دانش آموزان در مباحث دینی، اجتماعی و سیاسی می‌پرداخت. ناصر ضمن پی بردن به ماهیت آمریکایی رژیم شاه، از سال 1356 به مبارزات سیاسی خود شدت بخشید و در شمار جوانان فعال و انقلابی مسلمان قرار گرفت. در همین سال بود که به دلیل فعالیتهای سیاسی در دانشگاه و به آتش کشیدن پرچم آمریکا در موقع ورود به ورزشکاران آمریکایی به مجموعه صد هزار نفری، از طرف ساواک شناسایی و بعد از دستگیری به ژاندارمری تحویل داده شد و از آنجا به دادگستری منتقل و در نهایت در زندان قصر محبوس شد. پس از چندی با اوج گیری انقلاب و فشار ملت مسلمان ایران بر رژیم جنایتکار پهلوی، ناچار او را همراه جمعی از زندانیان سیاسی آزاد کردند، به این امید که دیگر در فعالیتهای سیاسی شرکت نخواهد کرد، اما او نه تنها از مبارزات سیاسی علیه رژیم کناه گیری نکرد، بلکه به صورت فعالتری به صحنه مبارزه وارد شد. فعالیت های پس از پیروزی انقلاب اسلامی شهید کاظمی بنا به وظیفه شرعی و انقلابی خود در حفظ و حراست از دست آوردهای عظیم انقلاب اسلامی از خرداد ماه سال 1358 به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد. او پس از طی دوران آموزش نظامی در صحنه عمل از چنان تبحر و تجربه‌ای برخوردار شده بود که طرحهایش تحسین فرماندهان مجرب نظامی را بر می انگیخت. ماموریت به سیستان و بلوچستان پس از گذراندن دوره مختصر نظامی راهی دیار محروم سیستان و بلوچستان شد و حدود چهار ماه در شهرستان زابل به فعالیت پرداخت. با توجه به محرومیت منطقه، در این مدت، تمام توانش را مصروف خدمت به مردم مستضعف آن منطقه کرد. حضور در کردستان و مقابله با ضدانقلاب کاظمی پس از خنثی شدن غائله خوزستان به لحاظ موقعیت حساس کردستان و ایجاد آشوب و ناامنی توسط گروهکهای مزدور آمریکایی (کومله و دمکرات) بنا به پیشنهاد شهید محمد بروجردی (فرمانده وقت سپاه کردستان) به همراه چند نفر از برادران جان برکف در 17 دی ماه 1358 به پاوه رفت. این شهر که در شهریور ماه توسط شهید دکتر مصطفی چمران آزاد و پاکسازی شده بود، دوباره در اثر سازش و خیانت عوامل دولت موقت به دست ضدانقلاب افتاد و شهید کاظمی هم طبق معمول جزو نیروهای پیشرو بود که در راه بازگشت از این جاده از پشت سر هدف گلوله دشمن قرار گرفت و سرانجام در تاریخ 6 شهریور ماه 61به شهادت رسید. سردار شهید ناصر کاظمی، از مؤسسان تیپ ویژه شهدا و قرارگاه منطقه‌ای شمالغرب موسوم به حمزه سیدالشهدا(ع) یکی از این سرداران کم نام و نشان است که در زمان شهادت نیز فرمانده سپاه پاسداران کردستان بود. اما با وجود همه رشادت‌ها و حماسه‌آفرینی‌‌هایش کمتر شناخته شده است. پدر شهید کاظمی: ناصر با توطئه گران تجزیه خوزستان مبارزه کرد وقتی که ناصر از سیستان و بلوچستان بر می گشت درباره وضع مردم آن منطقه با من به درد و دل می پرداخت، حتی یک دفعه در حالی که گریه می کرد، می گفت: چرا رژیم طاغوت این مردم را در این وضع نگه داشته است؟ با اوج گیری توطئه های شیاطین شرق و غرب و ایادی داخلی آنان که با سوء استفاده از عنوان خلق عرب برای در هم شکستن اتحاد امت و به منظور خاموش کردن شعله های فروزان انقلاب اسلامی و جلوگیری از صدور آن، به احساسات ناسیونالیستی و قومیت گرایی دامن زدند، به اتفاق دیگر همرزمانش برای رویارویی با توطئه تجزیه خوزستان راهی خرمشهر شد و تا پایان این غائله در آنجا ماند. مجید کاظمی: برادرم جزو اولین نفراتی بود که به سپاه ملحق شد برادرم از همان ماه اول که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شکل گرفت جزو اولین نفراتی بود که به سپاه ملحق شد و در پادگان ولیعصر کنونی دوره آموزشی را گذراند و بعد به سیستان و بلوچستان رفت. علت اعزام ایشان به شرق کشور هم به دلیل شرارت اشراری بود که برای مردم مزاحمت ایجاد می‌کردند. در آنجا ایشان کار فرهنگی انجام می‌داد تا بلکه گرهی از مشکلات مردم محروم سیستان گشوده شود. شهید کاظمی بعد از شش ماه کار فرهنگی در آنجا به خرم‌آباد رفت و سپس به کردستان اعزام شد. خود من هم در مقطعی که ایشان در کردستان بودند سعادت همراهی‌اش را یافتم و در 15 سالگی افتخار همرزی ایشان را به دست آوردم. در آنجا برادرم به همراه شهیدانی چون بروجردی، آبشناسان، قمی، گنجی‌زاده و... توانستند با به‌کارگیری مردم منطقه وحدت ملی را در آن دیار ایجاد کنند و ضربات سنگینی بر پیکره ضد‌انقلاب وارد کنند. ایشان در این راه خودش در صف اول نبرد بود و پیش از شهادت زخم‌های کاری هم برداشت. چنانچه در یکی از عملیات‌های پاکسازی نوده‌شه و نوسود که شهید ناصر کاظمی به عنوان فرمانده وارد معرکه شده بود به شدت مجروح و مجبور شده بود چندین کیلومتر راه را با پیکر زخمی و رنجور طی کند.