روحانی شهید شیخ حسین سعادتی در سال 1335 در روستایی از توابع شهرستان نیشابور دیده به جهان گشود؛ پس از طی دوران کودکی، مقطع ابتدایی را پشت سر گذاشت و سپس وارد حوزه علمیه نیشابور شد. در سال 1350 به حوزه علمیه مشهد آمد و پس از سه سال برای ادامه تحصیل عازم قم شد. وی در کنار کسب معارف اسلامی به مبارزه‌ سیاسی علیه رژیم حاکم دست یازید و مدتی نیز زندانی شده و تحت شکنجه قرار گرفت. حسین سعادتی در سال 1356 و درست در اوج مبارزات مردم مسلمان ایران بر ضد رژیم ستمکار پهلوی به تهران عزیمت کرد و تا هنگام شهادتش در آن شهر ماندگار شد. با پیروزی انقلاب اسلامی کار تبلیغ و آموزش مسائل اعتقادی و سیاسی را با جدیت بیشتری دنبال کرد و در سال 1359 به همراه هیأتی عازم کشورهای مالزی و فیلیپین شد تا به ترویج اندیشه‌های انقلابی ایران در خارج از مرزها پرداخته و مواضع انقلاب اسلامی را در خارج از کشور مطرح کند. پدر این شهید والامقام می‌گوید: حدود یک ماه قبل از شهادتش به تهران رفتیم تا او را ببینیم، بیست روز در خانه‌اش بودیم و در این مدت حتی یک بار هم سر سفره‌اش ننشستیم، او همه ساعات شب و روز را کار می‌کرد و حتی شب‌ها برای استراحت به رختخواب نمی‌رفت. سرش را روی دستهایش می‌گذاشت و می‌خوابید. وقتی از او پرسیدم که چرا این گونه می‌خوابد گفت: اگر به رختخواب بروم خوابم طولانی می‌شود و از کارهایم باز خواهم ماند. این شهید والامقام سرانجام در 7 تیر ماه 1360 در سالن اجتماعات حزب جمهوری اسلامی با 72 یاور صدیق امام راحل(ره) به درجه والای شهادت نائل شد. منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان رضوی