همسر سرلشکر خلبان شهید حسین مقیمی که در تاریخ 6 مهر سال 59، و چند روز پس از شروع جنگ تحمیلی در منطقه عین خوش به شهادت رسیده است، به بیان خاطرات درباره زندگی و خصوصیات اخلاقی شهید می پردازد. خانوم آذرخش با اشاره به نحوه شهادت همسرش، گفت: هواپیمای شهید مقیمی، در پروازی که به منطقه عین خوش داشتند، توسط پدافند دشمن، مورد هدف قرار گرفت و به شهادت رسید. وی افزود: منطقه عین خوش در آن زمان در اشغال دشمن بود. البته پس از حادثه ای که برای ایشان رخ داد، ما تا مدت ها فکر می کردیم که وی اسیر نیروهای بعثی شده است. همسر شهید مقیمی خاطر نشان کرد: سال 70 که اسرا به کشور بازگشتند، نام حسین در میان اسرا نبود. و پس از آن بود که اسم همسرم، در لیست مفقودین قرار گرفت. وی تصریح کرد: سال 72 بود که به طور قطعی به ما اعلام کردند که خلبان مقیمی، به شهادت رسیده است. در عملیات فتح المبین که منطقه عین خوش به دست رزمندگان اسلام آزاد شد، لاشه هواپیمایی که مربوط به شهید مقیمی بود، در منطقه ای از عین خوش پیدا شد. آذرخش با اشاره به زندگی شهید مقیمی اضافه کرد: شهید مقیمی، فروردین ماه سال 34 به دنیا آمد. مادر این شهید بزرگوار پس از 15 سال و با نذر و نیازهای فراوان صاحب فرزند شده بود. به همین خاطر پدر و مادر شهید، علاقه عجبیبی به فرزند خود داشتند. وی در مورد ماجرای نام گذاری همسرش گفت: تولد ایشان، مصادف بود با میلاد حضرت امام حسین (ع) و به همین خاطر نام وی را حسین گذاشتند. همسر شهید مقیمی افزود: شهید مقیمی پس از اخذ دیپلم وارد دانشکده افسری ارتش شد و پس از گذشت دو سال، برای گذراندن دوره های خلبانی حرفه ای به آمریکا اعزام شد. دو سال بعد و پس از پایان دوره های تخصصی به ایران بازگشت و برای پرواز با هواپیمای جنگنده F5، انتخاب شد. وی خاطر نشان کرد: همسرم در رشته خود با درجه ستوان دو فارغ التحصیل شد و پس از دوسال، به درجه ستوان یکمی رسید که مصادف با آغاز جنگ شد. آذرخش تصریح کرد: زمانی که جنگ آغاز شد، فرزندم 8 ماه داشت. شهید مقیمی در عملیاتی که 140 فروند هواپیمای نیروی هوایی ارتش به مواضع دشمن حمله کردند، حضور داشت و با انجام موفق عملیات، سالم به کشور بازگشت. وی اظهار داشت: همسرم از نظر اخلاقی بسیار خوش رو و خوش برخورد و فوق العاده شوخ طبع و خنده رو بود. طوری که به خاطر همین شوخ طبعی و خنده رویی، در میان همکاران خود بسیار عزیز و قابل احترام بود و همه وی را قبول داشتند. آذرخش با اشاره به تقوا و تدین شهید مقیمی گفت: شهید مقیمی در مسائل دینی بسیار مقید بود. هیچگاه به یاد ندارم که نماز اول وقتش، ترک شده باشد. همچنین این شهید بزرگوار بسیار به کانون خانواده اهمیت می دادند و مهر و محبت ایشان، حد و اندازه نداشت. وی افزود: وقتی که جنگ تحمیلی آغاز شد، حسین به من گفت: ناموس من فقط تو نیستی، آن شیر زنی که در قصر شیرین، مقابل نیروهای عراقی مقاومت می کند هم مانند ناموس من است. وی خاطر نشان کرد: هر پروازی که همکاران و خلبانان دیگر حاضر به انجام آن نمی شدند، شهید مقیمی می پذیرفت. شجاعت حسین، زبانزد همکارانش بود. همسر شهید مقیمی در پایان با اشاره به لزوم ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، اضافه کرد: جامعه ما، به فرهنگ ایثار و شهادت که میراث گرانبهای شهداست، نیاز مبرم و جدی دارد. اگر قطار حرکت جامعه، روی ریل و مسیر شهدا تنظیم شود، خواهیم دید که مشکلاتی که امروز بزرگ به نظر می رسند، به راحتی قابل حل شده و جامعه ما به کمال و رشد مادی و معنوی خواهد رسید.