همسر سردار شهید جبار دریساوی از شهدای مدافع حرم در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری حیات، با اشاره به صبوری و مقاومت این شهید بزرگوار گفت: وی مثل کوه مقاوم بود و در طول20 سال زندگی مشترک ندیدم حتی یک بار در برابر مشکلات خم به ابرو بیاورد و اعتراضی داشته باشد. در خانه، محل کار و بین دوستان صبور بود و هیچگاه در برابر مشکلات کاری و زندگی لب به گلایه نمی گشود.  مریم حمید گفت: زمانیکه به خانه بازمی‌گشت مستقیم به آشپزخانه می‌آمد تا اگر کاری هست انجام دهد؛ در خانه طوری رفتار می‌کرد که گویی کار را فراموش کرده؛ تمام فکر و ذکرش فاطمه؛ محمد و خانواده بود. اگر در خانه تلفن همراهش زنگ می‌خورد و تماس کاری داشت از اتاق بیرون می رفت تا مبادا آرامش خانه از بین برود. ایشان فردی شجاع بود و به همین دلیل داوطلبانه عازم سوریه شد و در راه دفاع از حرم اهل بیت(ع) به شهادت رسید.  این همسر شهید مدافع حرم با اشاره به اینکه در زندگی مشترکمان مشکل خاصی وجود نداشت؛ افزود: در زندگی نیازی نبود که من بخواهم کوتاه بیایم یا ایشان، فقط زمان هایی که ماموریت می‌رفت دوری از ایشان برایمان خیلی سخت بود ولی چون هدفش مقدس بود ما هم صبر می‌کردیم.  همسر شهید دریساوی گفت: جابر همیشه می‌گفت هر جایی که اسلام در خطر باشد باید ایستادگی کنیم و جبهه جنگ ما آنجاست؛ به همین دلیل من و دخترم نه تنها اعتراض نمی‌کردیم بلکه دوست داشتیم همراه ایشان باشیم.  وی با اشاره به دغدغه‌ها و نگرانی های شهید دریساوی در خصوص فرزندانش بیان داشت: همیشه تاکید بر درس خواندن بچه‌ها داشت و توصیه می‌کرد آنها درسشان را خوب بخوانند.  مریم حمید در مورد نحوه شهادت ایشان گفت: در درگیری با تروریست های داعش؛ نیروهای مدافع برای تقویت نیرو تصمیم به عقب نشینی می گیرند که این کار با مخالفت ایشان روبرو می شود و جابر می گوید من اجازه نمی دهم که حضرت زینب (س) یک بار دیگر به اسارت گرفته شود و عقب نشینی نمی کند و به درجه رفیع شهادت می رسد.  وی افزود: ابتدا شهادت ایشان را از ما مخفی نگه داشتند و زمانیکه پیکر مطهرش به ایران بازگشت به ما اطلاع دادند؛ درحالیکه دوستان و آشنایان از موضوع مطلع بودند.  وی در ادامه گفت: خبر شهادت سردار را شوهرخواهرم به صورت غیر مستقیم به من گفت؛ دنبالم آمد و گفت پسرم مریض شده و با هم به بیمارستان رفتیم؛ از رفتارش متوجه شدم چیزی را از من پنهان می‌کند؛ بعد از چند دقیقه مادر شوهرم تماس گرفت و گفت: « برای جبار اتفاقی افتاده؟ با برادرش تماس گرفتند و با حالت ناراحتی از خانه بیرون زد»؛ البته مادر شوهرم هم از موضوع خبر نداشت؛ من همان لحظه فهمیدم حکایت پسر خواهرم ساختگی است و برای سردار اتفاقی افتاده است.  همسر شهید دریساوی با بیان اینکه ابتدا گفتند ایشان زخمی شده است؛ افزود: در ابتدا حال عجیبی داشتم و زمانی که خبر شهادت همسرم را دادند؛ دخترم آمد و با خنده عجیبی گفت بابا شهید شده؛ من گریه می‌کردم و دخترم می‌خندید؛ چون معتقد بود که هر کسی آرزوی شهادت را دارد و پدرش لیاقت شهادت را داشته و این فیض عظیم نصیب هر کسی نمی شود.  لازم به ذکر است؛ سردار شهید جبار (فرید) دریساوی بسیجی بی ادعای اهوازی در 14 خرداد 1350 دیده به جهان گشود. وی در سال های دفاع مقدس، یکی از بسیجیان کوچک لشکر ۷ ولی عصر(عج) بود. شهید دریساوی پس از سال ها انتظار در روز پنج‌شنبه 17 مهر ماه 1393 در دفاع از حرم بانوی مقاومت؛ حضرت زینب(س) به شهادت رسید و نگین درخشانی بر آسمان نورانی خوزستان شد. پیکر پاک شهید دریساوی یک هفته بعد در روز پنج شنبه 24 مهر 1393 ، پس از تشییع باشکوه در اهواز آرام گرفت