به گزارش خبرگزاری حیات، دراین بیانیه آمده است: در تاریخ هر ملتی افراد انگشت شماری هستند که برای تحقق عدالت و پیاده شدن ارزش های انسانی و اعتقادات دینی حاضر شدند جان خود را فدا نمایند. در راستای مبارزات تاریخی ملت ایران علیه جریان های هویت شکن ضد دینی، استبداد داخلی و قدرت های مداخله گرانه خارجی؛ جنبش شیعی و ایدئولوژیک فداییان اسلام دارای جایگاه و اهمیت فوق العاده ای است. در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: جمعیت فدائیان اسلام از پدیده های منحصر به فرد در تاریخ مبارزات مردم ایران بود که پس از فروپاشی خیمه های استبداد رضاشاهی تحت رهبری سید مجتبی نواب صفوی و با حضور جمعی از جوانان مخلص و فداکار شکل گرفت و هدف این گروه اجراء احکام اسلامی بود که در مقاطع مختلف تاریخ به اشکال مختلف بروز کرد. در بخش پایانی این بیانیه نیز آمده است: جمعیت فداییان اسلام به رهبری شهید نواب صفوی در طول بیش از ده سال فعالیت سیاسی و انقلابی علیه رژیم شاه و دولت های وابسته به آن حاصل دستاوردهای برجسته از جمله ملی شدن صنعت نفت در ایران شدند. لازم به ذکر است سید مجتبی تهرانی معروف به نواب صفوی، در سال 1303 شمسی در خانواده ای روحانی و اصیل در خانه محقری در خانی آباد تهران قدم به عرصه وجود گذاشت. پدر او مرحوم سید جواد میرلوحی ، از روحانیانی بود که در اثر فشار حکومت رضاخان مجبور به ترک لباس روحانیت شد، اما از طریق تصدی وکالت دادگستری همچنان به داد مظلومان می رسید . وی پس از اتمام دوره ابتدایی وارد مدرسه صنعتی آلمان گردید و همزمان با آن به آموختن دروس حوزوی پرداخت . از همان ابتدای جوانی احساسات عمیق دینی خود را در شکل تظاهرات و اعتراض بر ضد مظاهر بی دینی در جامعه نشان می داد و با استخدام در شرکت نفت و با تشکیل جلسات شبانه برای کارگران به روشنگری ایشان پرداخت. پس از آن در اواخر سال 1320 ، پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه، رهسپار حوزه علمیه نجف اشرف شد و با ملاحظه یکی از کتاب های کسروی که در آن به حضرت امام رضا (ع) توهین شده بود حکم ارتداد نویسنده آن را از یکی از مراجع گرفت و جهت اجراء آن روانه وطن گردید و گروه فدائیان اسلام را تشکیل داد. از مهمترین اقدامات فدائیان اسلام می توان ترور احمد کسروی و عبدالحسین هژیر وزیر دربار وقت نام برد. نواب در تیر ماه 1330 در زمان نخست وزیری مصدق دستگیر شد ولی با سقوط مصدق وی و یارانش آزاد شدند. در جریان قرارداد بغداد نواب قصد ترور حسین علاء ، نخست وزیر وقت را داشت که پس از ترور نافرجام این شخص، نواب و یارانش دستگیر و در دادگاه رژیم پهلوی به اعدام محکوم و در 27 دی 1334 تیرباران شده و به شهادت رسیدند. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد