به گزارش خبرگزاری حیات؛ طرح‌ریزی عملیات فتح المبین از اواسط آبان ‌١٣٦٠ آغاز شده بود. فصل‌هایی از این عملیات به شرح زیر آمده است:بسیاری بر این باورند که این عملیات نقطه عطف جنگ ایران و عراق است که سرانجام منجر به بیرون راندن نیروهای عراقی از خاک خوزستان شد. هر چند برخی دیگر عملیات بیت المقدس را تعیین کننده ترین عملیات جنگ ایران و عراق میدانند. عملیات این عملیات با فرماندهی مشترک ارتش و سپاه با استعداد ۳۵ گردان ارتش و ۱۰۰ گردان از سپاه، جمعا به تعداد حدود صد هزار نفر نیرو صورت گرفت و در مقابل ارتش عراق از استعداد ۷ تیپ زرهی، ۲۰ تیپ پیاده، ۱۰ گردان توپخانه معادل با حدود ۸۰۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰۰ نیرو برخوردار بود. این عملیات در دوم فروردین ماه ۱۳۶۱ بعد از حدود ۱۸ ماه از شروع تجاوز عراق آغاز شد. هدف نیروهای ایرانی محاصره نیروهای عراقی بود که در بیرون شهر شوش متوقف شده بودند. تحت امر فرمانده جوان نیروهای ایرانی٬ امیر صیاد شیرازی٬ نیروهای ایران در شب دوم فروردین عملیات زرهی خود را شروع کردند. این عملیات با یورش موج انسانی توسط نیروهای پاسدار همراهای می شد. هر کدام از این یورشها موج انسانی شامل حدود ۱۰۰۰ نیروی پاسدار می بود. در طی این عملیات نیروهای ایرانی به خاطر حملات موج انسانی تلفات بسیار سنگین تری در خط مقدم متحمل شدند. نیروهای ایرانی می بایست با ارتش عراق که از حمایت زرهی٬ توپخانه و پشتیبانی هوایی مناسب برخوردار بودند و موقعیت خود را تثبیت نموده بودند می جنگیدند. پس از آنکه نیروهای ایران به مدت حدود یک هفته عملیات سنگین خود را ادامه دادند و تلفات سنیگنی به نیروهای ارتش عراق وارد آوردند سرانجام صدام حسین دستور عقب نشینی صادر نمود. نیروهای ایرانی توانستند در مدت یک هفته نیروهای عراقی در منطقه را محاصره و از بین ببرند. اهداف عملیات 1. آزادسازی بخش وسیعی از مناطق اشغال شده منطقه غرب شوش و اندیمشک، همچون سایت ۴ و ۵ رادار و ده‌ها روستای منطقه. 2. انهدام دو لشکر عراق (۱۰ زرهی و ۱ مکانیزه). 3. دست یابی به خطوط پدافندی مناسب و استفاده از حداقل نیروهای خودی در آن خطوط 4. خارج کردن شهرهای شوش، اندیمشک و دزفول از تیررس آتش توپخانه دشمن. 5. دور کردن آتش موثر دشمن از جاده اهواز – اندیمشک.[۱] در نهایت عملیات با پیروزی قاطع نیروهای ایران و آزادسازی حدود ۲۵۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اشغال شده توسط عراق به پایان رسید. تلفات نیروهای ایران حدود ۳۰۰۰۰ نفر و تلفات نیروهای عراق ۲۵۰۰۰ نفر به علاوه ۱۵۰۰۰ اسیر می‌باشد