به گزارش حیات، کتاب «جنگ پا برهنه» شامل 25 فصل با عناوین: صحابی پا برهنه، نیایش، یک مؤمن – یک گردان، ابوطیاره، من برای دیگران، پا برهنه ها، جمال خورشید، منبر، این روزها، عقربها، شام آخر و ... می باشد که نویسنده آن رحیم مخدومی است و سوره مهر آن را منتشر کرده است.  این اثر شاید معروف‌ترین اثر مخدومی است که می‌توان آن‌ را به نوعی هم داستان بلند نامید و هم سفرنامه‌ای به مناطق جنگی؛ چرا که به زبان اول شخص بیان شده است. در این اثر، نویسنده هر از گاهی با توصیفات خود، خواننده را شیفته حال و هوای جبهه‌ها می‌کند و از سیر داستان خارج و به توصیف پیرامون خود می‌پردازد. این در حالی است که نه تنها رشته کلام از دست نمی‌رود، بلکه برای نسل جوانی که با فضای جنگ آشنا نیست، بیشتر جذاب است.مخدومی در فصل سوم کتاب، محیط آلوده شهر را از دید رزمنده‌ای که تازه از خط برگشته، طوری توصیف می‌کند که انسان از اینکه در چنین فضایی زندگی کرده، احساس خسران می‌کند.کتاب «جنگ پا برهنه» شامل 25 فصل با عناوین: صحابی پا برهنه , نیایش , یک مؤمن – یک گردان , ابوطیاره , من برای دیگران , پا برهنه ها , جمال خورشید , منبر , این روزها , عقربها , شام آخر و ... می باشد.قسمتی از کتابناگهان یکی دوان دوان می آید و می گوید دویست تا عراقی از پل عبور کردند، الان محاصره مان می کنند، تصمیم گیری در یک گردان بدون فرمانده مشکل است. ولی باید چاره ای اندیشید. شجاعانه ترین فکری که به نظر می رسد این است: نیروهایمان از حوالی پل کنار بکشند و با مهمات باقی مانده جلوی پیش روی عراقی ها را از رو برو بگیرند. عده ای که کشته شوند مابقی پا به فرار می گذارند. همه در فکر چاره اند که ناگهان مجتبی طاهرخانی دیوارش را برمی دارد و به طرف پل می رود.تقریظ رهبر معظم انقلابرهبر معظم انقلاب در خصوص این کتاب در نهم اسفند ماه 1370 فرمودند: این انعکاس از رنج های مردم پابرهنه است که به خصوص در مقایسه با فداکاری همین مردم، بسی جانکاه و تلخ و ناپذیرفتنی می نماید... و وقتی روح لطیف و حساس منظره ی این هر دو را به چشم دیده بلکه با آن زیسته باشد، با زبانی به همان تلخی آن را روایت می کند.البته توسن خیال اهل هنر همیشه و در همه میدان ها از واقعیت پیشی می گرید... در روایتهای دیگر از همین جبهه و همان خط و در مقابل کار دیگرانی که- باری- آنان نیز در جبهه دیگر، اما باز در برابر همان دشمن و به عشق همان خدا، تلاش کرده و عرقی ریخته اند، اگرچه خطر در همه میدان ها یکسان نیست...و همه کسانی را که فیض آن جبهه را نبرده اند، اهل دنیا و دلبسته به تعلقات آن ندانستن، و زحمت و مرارتی را که خود برای خدا برده اند بر سر دیگران خرد نکردن... و این صفت پاکان و پارسایان است...این خصوصیت در این نوشته که از جهات بسیار: زبان، تصویر، پردازش و به خصوص استفاده خوب از آیات قرآن، خیلی خوب است، به چشم نمی خورد...