به گزارش حیات؛ "تریتا پارسی" در گفتگو با شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی، در پاسخ به این پرسش که آیا احساس می کنید دستیابی به یک راه‌حل و موفقیت بزرگ در مورد برنامه هسته ای ایران، امری شدنی است؟ گفت: به نظرم دستیابی به چنین وضعیتی بسیار نزدیک است و عوامل بسیاری نیز در این میان دخیل هستند، اما مهمتر از هر چیزی این است که هر دو طرف از موضع قبلی خود عقب‌نشینی کرده اند.به گفته ی پارسی، ظرف سالهای گذشته این مذاکرات به یک بازی برای تشدید و بالاگرفتن تنش ها بدل شده بود. اما آنها هیچگاه سعی نکرده اند طرف مقابل را راضی به امتیاز دهی  و کوتاه آمدن از مواضع خود نمایند. اما در حال حاضر، و در مکالمه هایی که از زمان پیروزی حسن روحانی در انتخابات تاکنون صورت گرفته است، ما شاهد صحبت ها و لحن گفتگوی فوق‌العاده متفاوتی بوده ایم.پارسی درباره برنامه غنی سازی ایران گفت: به نظرم انتظار برای تعلیق کامل غنی‌سازی یک درخواست غیر‌واقع‌گرایانه است.، اما آنچه در ابتدای کار شاهد آن خواهیم بود این است که ایران بر تعداد سانتریفیوژهای خود اضافه نکند و در عوض طرف غربی نیز برخی از تحریم های خود را به حال تعلیق در آورد. اما آنچه اهمیت بیشتری دارد این است که در حالیکه آنها در مورد اول به توافق رسیده اند در خصوص قدم پایانی و بازی نهایی نیز به توافق رسیده اند  و این تفاوتی حیاتی است.وی گفت: در مذاکره های قبلی، غرب حتی از پذیرش گفتگو درباره مرحله آخر و بازی نهایی اجتناب می کرد، اما در حال حاضر این بازی نهایی به وضوح بین دو طرف توضیح داده شده است و آنها در مورد خطوط تراز آن نیز به توافق رسیده اند. با این حساب ادامه راه بسیار ساده تر از چیزی خواهد بود که در گذشته به وقوع پیوست.پارسی درباره خطوط تراز گفت: این خطوط شامل آن می شود که ایران غنی‌سازی با سطحی بیش از پنج درصد را انجام ندهد که این مسئله محدودیت های دیگری را به همراه خواهد داشت، از جمله اینکه ایران به پروتکل الحاقی بپیوندد. در مقابل، ایرانی ها  هم برداشته شدن تحریم ها را می خواهند و هم این ضمانت را می خواهند که برای غنی‌سازی در داخل خاک خود، با ظرفیتی پایین تر مشکل و مانعی نداشته باشند.پارسی در پاسخ  به این سوال که امریکا و قدرت های غربی چرا تمایلی به برداشتن تحریم ها ندارند اما صحبت از تسهیل شرایط برای ایران می کنند، اظهار داشت: این یک بخش حساس به حساب می آید، چراکه رؤسای جمهور کشور های مختلف تحت فشارهای زیادی قرار گرفته اند تا مبادا تحریم های زیادی را از پیش پای ایران بردارند. اما واقعیت این است که به منظور موفقیت این پیمان ها و برای طولانی‌مدت کردن آنها،  هر دو طرف باید به این احساس برسند که توانسته اند امتیازی را بدست آورند. اگر چنین چیزی با بی نظمی و ناهماهنگی همراه شود و طرف ایرانی متوجه شود که امتیازدهی او بیش از امتیازدهی غربی ها بوده است، ممکن است کل پرونده از هم بپاشد. بنابراین باید گفت نکته جالب توجه این است که ببینیم نخستین مرحله چه مواردی را در خود دارد. نکته حائز اهمیت پس از آن نیز این است که پس از توافق چه قدم هایی قرار است در این زمینه برداشته شود؟