به گزارش حیات؛ نشریه اکونومیست با بیان اینکه وزیر خارجه ایران در نشست نمایندگان 1+5 در ژنو خواستار به رسمیت شناخته شدن حق غنی‌ سازی ایران و کاهش تحریم‌ ها در ازای پذیرش محدودیت در برنامه هسته‌ ای ایران بود ، نوشت : دشواری‌های زیادی بر سر راه توافق وجود دارد .اکونومیست نوشت : ظریف امیدوار است اولین مرحله طرح وی 6 ماه تا یک سال طول بکشد . بعد از آن مرحله دوم است که ایران در مورد بعضی از فعالیت‌های هسته‌ای‌ اش توقف یا کاهش فعالیت را می‌پذیرد که با کاهش گام‌ به‌گام تحریم‌ های غربی‌ ها همراه است ؛ به ویژه تحریم نفت و گاز ایران و تدابیر مالی که دادوستدش با جهان را به کلی کاهش داده است .این نشریه ادامه می‌دهد : اوباما باید کنگره مردد را راضی کند . کلید دست یافتن به هر تعاملی پذیرش پروتکل الحاقی توسط ایران است که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر مبنای آن می‌تواند با نظارت‌های بیشتر و نوبه‌ای تاسیسات هسته‌ای ایران را زیر نظر بگیرد . این امر شامل حق دسترسی به سایت‌ های هسته‌ ای اعلام نشده‌ای است که برای اهداف مخفی از آنها استفاده می‌شود . بعضی از منتقدان مانند " دیوید آلبرایت " ناظر پیشین تسلیحاتی و رئیس موسسه علم و امنیت بین‌الملل در واشنگتن معتقد است ایران همچنین باید در مورد فعالیت‌ های گذشته‌اش برای ساخت سلاح هسته‌ای نیز توضیح بدهد و تا زمانی که این کار را نکند اعتبار نیات فعلی‌اش زیر سوال خواهد رفت.اکونومیست نوشت: از این گذشته معلوم نیست ایران تا چه اندازه آماده است نگرانی‌ها در مورد برنامه هسته‌ای فعلی‌اش را رفع کند . برای نمونه تنها از کار انداختن تعدادی سانتریفیوژ کافی نیست. ایران در کمتر از دو سال توانایی غنی‌سازی اورانیوم خود را دو برابر کرده است .اکونومیست آنگاه به مطالبات و توقعات بعدی آمریکا و صهیونیست‌ها می‌ پردازد و می‌نویسد : " دو سایت غنی‌ سازی ایران نیز دردسرساز هستند . تاسیسات غنی‌سازی فردو که در نزدیکی قم و در زیر زمین حفر شده است ، تقریبا دو هزار و 700 سانتریفیوژ دارد و تنها در هر ماه می‌ تواند 40 کیلوگرم اورانیوم با غنای 20 درصدی تولید کند . با در نظر گرفتن اینکه فردو قابل تخریب نیست و تنها سنگرشکن‌ های زرادخانه‌ های آمریکا می‌تواند آن را بمباران کند ، تعطیلی همیشگی آن اولویت مهمی است به ویژه برای اسرائیل . پیشنهاد تعلیق تولید در تاسیسات فردو قطعا رد خواهد شد . آینده رآکتور آب سنگین اراک نیز مسئله‌ای حساس است. تاسیسات اراک تا اواخر سال 2014 میلادی مسیر جایگزینی با تولید پلوتونیوم در اختیار ایران قرار می‌دهد."این نشریه خاطرنشان کرد: " تعلیق تولید و سوخت‌ رسانی به تاسیسات اراک به تنهایی مذاکره‌کنندگان آمریکایی و غربی را راضی نمی‌کند . انتظار می‌رود آنها یا در مورد تعلیق همیشگی یا تبدیل این رآکتور به نوع دیگری از رآکتور تحقیقاتی[!!] اصرار کنند که بتواند از ذخایر اورانیوم غنی شده 5/3 درصدی ایران استفاده کند . "