حیات

تهران - حیات‌گفتم: چرا برنمی‌گردی عقب با این همه ترکش؟ ‌گفت: "آدم برای این خرده‌ریزها که برنمی‌گرده. ترکش باید اندازه لیوان باشه تا آدم خجالت نکشه بره عقب." آخر سر هم با یکی از همین ترکش‌های لیوانی رفت... عقب نه، رفت بهشت.