به گزارش حیات؛ برهان غلیون، رئیس وقت گروه موسوم به «شورای ملی سوریه»، در دسامبر 2011، در نشستی با هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، طرحی نظامی را به وی ارائه کرد که حاوی درخواست برای حمله به 35 مرکز نظامی و امنیتی اصلی سوریه به همراه برخی مراکز نظامی فرعی در شهر دمشق و اطراف آن و استان های حمص، لاذقیه، حلب و طرطوس بود. هدف از این طرح، آن بود که به اصطلاح «انقلابیون سوری»، بتوانند نظام سوریه را سرنگون کنند و اجازه ندهند در صورت گریختن وی از دمشق، یک کشور علوی تشکیل دهد. این طرح نظامی با مشارکت انجمن صهیونیستی – انگلیسی «هنری جکسون»، تدوین شد. دفتر مرکزی این انجمن، در لندن است و مدیریت آن را رابین شفرد، روزنامه نگار صهیونیستی – انگلیسی برعهده دارد و زیر نظر جیمز وولسلی، رئیس سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی آی ای) و ریچارد دیرلف، رئیس اسبق سازمان اطلاعاتی انگلیس، فعالیت می کند. رابین شفرد، یکی از دوستان نزدیک برهان غلیون و بسمه قضمانی است. این طرح را پایگاه «الحقیقه» در آن زمان، فاش کرد و یک منبع رسمی آمریکایی، نیز بعدها در گفتگو با روزنامه کویتی «الرای» در واشنگتن، آن را تائید کرد. این طرح شامل حمله به انبارهای سلاح راهبردی در کوهستان منطقه القلمون و منطقه واقع در شمال پایگاه هوایی الضمیر، مقرهای گارد ریاست جمهوری و لشکر چهارم در منطقه جبل قاسیون و غرب دمشق است (که رژیم صهیونیستی، اوائل امسال آنها را با موشک ها و کلاهک های حاوی اورانیوم ضعیف شده، هدف قرار داد). اهداف این طرح همچنین حاوی حمله به مراکز فرماندهی لشکر یکم و هفتم جنوب دمشق است تا راه به روی افراد مسلح در درعا باز شود. از دیگر اهداف حمله، چهار ایستگاه شناسایی هوایی است که در «تل الحاره» در جنوب دمشق، «شنشار» در جنوب حمص، «برج اسلام» در شمال لاذقیه، «مرج السلطان» در شرق دمشق و «النعیمه» در شرق درعا قرار دارد و این دو ایستگاه آخر امسال و پارسال با اقدام گروه موسوم به «ارتش آزاد سوریه» ویران شد. این طرح همچنین در برگیرنده حمله به کارخانه های وزارت دفاع در حماه، حمص و حلب است. گمان می رود این کارخانه ها، حزب الله را به موشک مجهز کند و سلاح های راهبردی غیر کلاسیک برای ارتش سوریه تولید نماید. حمله به بخش مدیریت جنگ الکترونیک و ایستگاه های وابسته به آن در دمشق و اطراف آن و مقر مدیریت جنگ شیمیایی، از دیگر اهداف تعیین شده در این طرح است. کارشناسان، این اهداف و خبرهای منتشر شده درباره آنها را مقدمه ای بر یک جنگ روانی تمام عیار علیه سوریه می دانند و تاکید دارند، هر گونه حمله نظامی احتمالی ممکن است همه منطقه خاورمیانه را به یک بحران عمیق و جبران ناپذیر بکشاند.