سردار «احمد موسوی» مسئول اطلاعات و عملیات «لشکر14 امام حسین(ع)» و مدیر کلی بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس فعلی استان اصفهان، با بیان خاطراتی درباره ماه مبارک رمضان و هشت سال جنگ تحمیلی می‌گوید: در دفاع مقدس تنها عده‌ای محدود از جمعیت رزمندگان می‌توانستند روزه بگیرند چرا که آنها در یک موقعیت اسکان نداشتند و همین باعث می‌شد آنها مسافر به حساب بیایند. با این حال رزمندگان در هر موقعیتی از قبیل مقر فرماندهی،خطوط مقدم یا عقبه جبهه‌ها حضور داشتند به آداب ماه مبارک رمضان و فرایض مستحبی مانند قرائت دعا و نیایش‌ها یا جزخوانی قرآن پایبند بودند. برخی مراسم‌ها نیز به صورت جمعی اما با تمرکز جمعیتی کم یا زیاد در سنگرهای خطوط مقدم و حسینیه‌های عقبه خط نبرد برگزار می‌شد. از جمله دلایلی که باعث می‌شد رزمندگان از ماه مبارک رمضان یا محرم غافل نشوند، تأثیر روحی و معنوی این ماه‌ها بود چون روحیه بندگی، اخلاص، صبر، شهادت‌طلبی و ایثار را در آنها تقویت می‌شد. جالب است که برخی از رزمندگان برای آنکه بتوانند روزه بگیرند نزد فرمانده خود می‌رفتند تا از او کسب تکلیف کنند. بعد از اجازه فرمانده آنها روزه می‌گرفتند و با آن گرمای شدیدی که در جبهه جنوب بود به خودسازی می‌پرداختند. آنها همانند دیگر رزمندگان کارهای روزمره خود را انجام می‌دادند.