(برای مشاهده سایز اصلی تصویر روی آن کلیک کنید)تهران حیاتاولِ جنگ، ما هیچ چیز نداشتیم. همه‌ى شما یا اغلب تان در جنگ بودید؛ بنده هم از نزدیک شاهد بودم؛ واقعاً دست ما خالى بود؛ نه ارتش ما امکاناتى داشت، نه سپاه که آن روز اصلاً تشکل درستى نداشت؛ حتّى تفنگ انفرادى در دست افراد نبود؛ وسایل ابتدایىِ یک جنگ حقیقى در اختیار نبود. در منطقه‌ى اهواز - که بنده آن‌جاها بودم - بعضى از یگانهاى یک تیپ ما شاید حدود ده دستگاه تانک در اختیار داشتند؛ یعنى یک‌دهمِ آنچه باید داشته باشند. تانکهایشان از بین رفته بود، منهدم شده بود؛ در عین حال جوانهاى ما ایستاده بودند و تلاش مى‌کردند. از زمان شروع جنگ تا الان - این بیست‌وچهار پنج سال - ما از زمین به آسمان رفته‌ایم. ما را تهدید مى‌کنند به تحریم اقتصادى و محاصره‌ى اقتصادى! ما در همین دوره‌ى محاصره‌ى اقتصادى بوده که این‌همه امکانات را به‌دست آوردیم. در سخت‌ترین دوره‌هاى محاصره‌ى اقتصادى جوانهاى ما توانستند سلاح‌هایى را بسازند که در همه‌ى دنیا آن سلاح‌ها را غیر از امریکایى‌ها و یکى دو دولتِ عزیزکرده‌ى امریکا هیچ‌کس نداشت. همین موشک ضدتانک «تاو» را جوانهاى ما در چه شرایطى ساختند؟ همه‌ى درها رویشان بسته بود، اما ساختند. ‌‌بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار جمعى از پیشکسوتان جهاد و شهادت و خاطره‌‌گویان دفتر ادبیات و هنر مقاومت‌  ۱۳۸۴/۰۶/۳۱