به گزارش حیات، حجت‌الاسلام والمسلمین مجید کافی گفت: یکی از شهیدان روحانی در دوران دفاع مقدس که در منطقه «حاج عمران» در پیرانشهر به درجه رفیع شهادت نائل شد، شهید مصطفی ردانی‌پور است که با تمهیدات صورت گرفته به عنوان شهید شاخص روحانی معرفی شد. رئیس ستاد راهیان نور حوزه‌های علمیه همچنین گفت: حرکت راهیان نور یک حرکت اثرگذار در عرصه ملی کشور است.   حجت‌الاسلام کافی با اشاره به اردوهای جهادی و تأثیر آن بر روی افراد شرکت کننده و خدمات‌رسانی به مردم منطقه گفت: از دیگر رویکردها در حوزه راهیان نور، طرح اردوهای جهادی است که در موضوعات دینی، فرهنگی و درمانی قابل اجرا است. گسترش اردوهای جهادی در روستاها و مناطق محروم شهرهای میزبان کاروان‌های راهیان نور می‌تواند در انتقال فرهنگ ایثار ، جهاد و شهادت تاثیرگذار باشد.   وی ضمن بیان ضرورت حضور طلاب علوم دینی در اردوهای جهادی خاطرنشان کرد: حضور طلاب علوم دینی در گروه‌های جهادی در رفع شبهات و کمک به ارتقای سطح علوم دینی و عقیدتی اعضاء کمک شایانی خواهد کرد.   لازم به ذکر است، شهید ردانی پور در سال ۱۳۳۷ ه ش  در شهر اصفهان متولد شد و پدرش کارگری و مادرش قالی‌بافی می‌کردند. سخت‌کوشی و تلاش، با زندگی مصطفی عجین شده بود، به طوری که در شش سالگی (قبل از آنکه به مدرسه راه یابد) به مغازه‌ی کفاشی می‌رفت و در ایام تحصیل نیز نیمی از روز را به کار مشغول بود.   شهید ردانی‌پور سال اول طلبگی را در حوزه‌ی علمیه‌ی اصفهان سپری کرد. پس از آن برای ادامه‌ی تحصیل و بهره‌مندی از محضر فضلا و بزرگان راهی شهر قم شد و در مدرسه‌ی حقانی به درس خود ادامه داد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل سپاه، شهید ردانی‌پور با عضویت در شورای فرماندهی سپاه یاسوج، فعالیت‌های همه جانبه‌ی خود را آغاز کرد. درگیری با خوانین منطقه و مبارزه با افرادی که به کشت تریاک مبادرت می‌ورزیدند از جمله کارهای اساسی بود که نقش تعیین کننده‌ای در سرنوشت آینده‌ی این مردم مستضعف به جا گذاشت.   با شروع جنگ تحمیلی، به همراه عده‌ای از همرزمان خود از کردستان وارد جنوب شد و با نیروهای اعزامی از اصفهان (سپاه منطقه‌ی ۲) که در نزدیکی آبادان «جبهه‌ی دارخوین» مستقر بودند، شروع به فعالیت کرد. وی با تجربه‌ای که از کار در جبهه‌های کردستان داشت، سلاح بر دوش، به تبلیغ و تقویت روحی رزمندگان می‌پرداخت و با برگزاری جلسات دعا و مجالس وعظ و ارشاد، نقش مؤثری در افزایش سطح آگاهی و رشد معنوی رزمندگان ایفا می‌نمود و در واقع وی را می‌توان یکی از منادیان به حق و توجه به حالات معنوی در جبهه‌ها نامید.   به دلیل اخلاص و تعهدی که داشت به تدریج مسؤولیت های خطیری را به عهده گرفت و در اولین عملیات بزرگی که توسط سپاه اسلام انجام شد (عملیات فرمانده‌ کل قوا)، نقش به سزایی داشت. در عملیات شکست محاصره‌ی آبادان و طریق‌القدس ـ که مناطق وسیعی از سرزمین اسلامی از چنگال غاصبان رهایی یافت ـ با سمت فرماندهی گردان فعالانه انجام وظیفه کرد و در هر دو عملیات یاد شده مجروح شد. اما پس از مداوای اولیه، بلافاصله در حالی که هنوز بهبودی کامل نیافته بود به جبهه بازگشت.   او در عملیات محرم، والفجر ۱ و والفجر ۲ شرکت داشت و تا لحظه‌ی شهادت هرگز جبهه را ترک نکرد و فرمان امام عظیم‌الشأن (ره) را در هر حال بر هر چیزی مقدم می‌دانست. همیشه به کسانی که مسؤولیت داشتند همواره یاد‌آوری می‌کرد که «کسانی که با خون شهدا و ایثار و استقامت و تلاش سربازان گمنام، عنوانی پیدا کرده‌اند، مواظب خود باشند، اخلاق اسلامی را رعایت کنند و بدانند که هر که بامش بیش برفش بیشتر». وی که بارها در جبهه‌های نبرد مجروح گردیده بود و اغلب تا سرحد شهادت نیز پیش رفته بود، در حقیقت شهید زنده‌ای بود که همواره به دنبال شهادت، عاشقانه تلاش می‌کرد. این جمله از اولین وصیت‌نامه‌اش برای شاگردان و رهروانش به یادگار ماند: «عمامه‌ی من کفن من است».