تهران - حیات زمستان بود و دم غروب یک مرد کُرد با زن و بچه مونده بودن وسط راه. من و علی هم از منطقه برمی گشتیم. تا دیدشون زد رو ترمز و رفت طرفشون. پرسید:"کجا می رین؟" مرد گفت:کرمانشاه. علی گفت:"رانندگی بلدی؟" کُرد گفت:بله بلدم!. علی دمِ گوشم گفت:"سعید بریم عقب." مرد با زن و بچه اش رفتن جلو و ما هم عقب تویوتا. عقب خیلی سرد بود، گفتم: آخه این آدم رو می شناسی که این جوری بهش اعتماد کردی؟. اون هم مثل من می لرزید، لبخندی زد و گفت:"آره، اینا همون کوخ نشینایی هستن که امام فرمود به تمام کاخ نشین ها شرف دارن. "