تهران - حیات برای ما مثل پدر بود. به خانه کارکنان عیال وار دادسرا سر می زد. یک بار که آمده بود خانه مان گفت: راهت تا دادسرا زیاد است، حواله یک دوچرخه تعاونی بهت می دهم تا راحت تر رفت و آمد کنی و یکبار دیگر هم وقتی دید در خانه رادیو تلوزیون نداریم حواله یک ضبط صوت داد تا بچه هایم خوشحال شوند. جالب اینکه با اینکه خودش مسئول دادسرای بیرجند بود ولی از خودروهای دولتی استفاده نمی کرد.