کد خبر 104863
۲۷ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۰:۰۰

یادنامه سخن عشق زین الدین؛ منتظری وارسته

یادنامه سخن عشق

زین الدین؛ منتظری وارسته

سلام و درود بر شهیدان راه حق؛ آنهایی که با ایمانی پولادین به میدان نبرد با دشمن بعثی شتافتند و اینگونه شهادت را برگزیدند؛ شهید مهدی زین الدین فرمانده غیوری که اولین شرط لازم برای پاسداری از اسلام را اعتقاد داشتن به امام حسین (ع) و منتظر بودن می دانست، او که حسین وار جنگید و در راه حق به شهادت رسید.

مقام شهادت اوج بندگی و سیر و سلوک در عالم معنی است و ما خاکیان محجوب چه می دانیم که این ارتزاق عند رب الشهدا چه است؟ امام خمینی(ره) هرازگاهی چند از آنانی بنویسیم که عشق را در مسیر رسیدن به معبود یافتند و این راه را به سبکی بال پرندگان طی کردند. آنان که روشنی اندیشه پاک شان در دل تاریکی های زمان، مسیر هدایت و سخن شان پاسخ همه سوالات بی جواب است. دفتر پژوهش و بررسی های خبری به منظور پاسداشت مقام شهید با ارائه سلسله گزارشهای یادنامه سخن عشق همراه می شود با عاشقان حقیقی که معرفت الهی را به حق درک کردند. و امروز همراه با شهید مهدی زین الدین مهدی زین الدین در ۱۳۳۸ هجری خورشیدی در خانواده‌ای مذهبی و متدین در تهران به دنیا آمد. مادر او که بانویی مانوس با قرآن و آشنای با دین بود برای تربیت صحیح و اسلامی فرزندش کوشش فراوانی کرد. نبوغ و استعداد مهدی سبب شد که او در اوان کودکی قرآن را بدون معلم و استاد از مادرش فرا بگیرد. پس از ورود به دبستان به پدرش که کتابفروشی داشت، کمک می‌کرد. وی در دوران تحصیلات متوسطه‌ با آیت‌الله مدنی (ره) مانوس بود و از نصایح ارزنده و هدایتگر آن شهید بزرگوار استفاده می کرد. در مسیر مبارزات سیاسی علیه رژیم پهلوی به دلیل نپذیرفتن شرکت اجباری در حزب رستاخیز از مدرسه اخراج شد و با تغییر رشته، تحصیل را ادامه داد و رتبه چهارم را در میان پذیرفته‌شدگان دانشگاه شیراز به دست آورد اما با تبعید پدر به سقز از ادامه تحصیل منصرف شد و فعالیت های مبارزاتی را پی گرفت. پدرش پس از مدتی به اقلید فارس تبعید شد و دور از خانواده مدتی را در آنجا گذراند. در سال ۱۳۵۶ پدر مخفیانه به قم رفت و خانواده را به آنجا منتقل کرد. از آن پس مهدی به همراه پدر و جمعی دیگر، در ساماندهی و پیشبردن قیام ها در شهر قم تلاش های بسیاری کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی وارد جهادسازندگی شد و با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قم، برای انجام وظیفه شرعی و اجتماعی خود که حفظ و حراست از دست‌آوردهای انقلاب بود، به این نهاد مقدس پیوست. شهید زین‌الدین در زمان مسوولیت خود، در خنثی کردن حرکت های انحرافی و ضدانقلابی گروهک های آمریکایی نقش به سزایی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی هشت ساله،مهدی زین‌الدین پس از گذراندن آموزش کوتاه مدت نظامی، خود را به جبهه رساند و به مبارزه پرداخت. پس از مدتی مسوول شناسایی یگان های رزمی شد و پس از آن نیز مسوولیت اطلاعات – عملیات سپاه دزفول و سوسنگرد را برعهده گرفت. شهید زین‌الدین در عملیات بیت‌المقدس فرماندهی اطلاعات – عملیات قرارگاه نصر را برعهده داشت و بخاطر لیاقت، ایمان، خلوص، استعداد رزمی و شجاعت فراوان، در عملیات رمضان به عنوان فرمانده تیپ علی‌بن ابیطالب(ع)انتخاب شد. در عملیات رمضان، تیپ علی‌بن ابیطالب(ع) جزو یگان های خط ‌شکن بود و با قدرت فرماندهی و هدایت او این تیپ، به لشکر تبدیل شد. لشکر علی‌بن ابیطالب(ع) در تمام صحنه‌های نبرد سپاهیان اسلام نظیر عملیات های محرم، والفجرمقدماتی، والفجر۳ و والفجر۴ خط شکن؛ به عنوان یکی از یگان های همیشه موفق، نقش حساس و تعیین کننده‌ای را برعهده داشت. هنگامی که دشمن بعثی با انواع جنگ‌افزارها، هواپیماهای توپولوف، میگ، بمب های شیمیایی و پرتاب یک میلیون و دویست هزار گلوله توپ و خمپاره، جزایر مجنون را آماج حملات خویش قرار داده بود، او و یگان تحت امرش تا آخرین نفس جنگیدند و جزایر و حفظ کردند. مهدی زین‌الدین در کنار مقاومت های بی‌وقفه‌اش، از مستحبات غافل نبود. او معتقد بود که جبهه‌های نبرد، مکانی مقدس است و انسان در این مکان، به خدا تقرب پیدا می‌کند. همیشه به رزمندگان سفارش می‌کرد که به تزکیه نفس و جهاد اکبر بپردازند. او همواره سعی می‌کرد که با وضو باشد. به دیگران نیز تاکید می‌نمود که همیشه با وضو باشند. در آبان سال ۱۳۶۳ شهید زین‌الدین به همراه برادرش مجید که مسوول اطلاعات و عملیات تیپ ۲ لشکر علی‌بن ابیطالب(ع) بود جهت شناسایی منطقه عملیاتی از کرمانشاه به سمت سردشت حرکت کرد. فرمانده شجاع و غیور جنگ، که تنها ساعتی قبل از شهادت در خواب از عاقبت خیر خود آگاه شده بود سرانجام پس از سالیان طولانی دفاع در جبهه‌ها و شرکت در عملیات و صحنه‌های افتخارآفرین، در درگیری با ضدانقلاب شربت شهادت نوشید و عازم سفری ملکوتی شد. در پایان مروری داریم بر گل واژه های این شهید گرانقدر که بر صفحات سرخ وصیتنامه اش نقش بسته است: ...اولین شرط لازم برای پاسداری از اسلام، اعتقاد داشتن به امام حسین(ع) است. هیچ کس نمی‌تواند پاسداری از اسلام کند در حالی که ایمان و یقین به اباعبدالله‌الحسین(ع) نداشته باشد. اگر امروز ما در صحنه‌های پیکار می‌رزمیم و اگر امروز ما پاسدار انقلابمان هستیم و اگر امروز پاسدار خون شهدا هستیم و اگر مشیت الهی بر این قرار گرفته که به دست شما رزمندگان و ملت ایران، اسلام در جهان پیاده شود و زمینه ظهور حضرت امام زمان(عج) فراهم گردد، به واسطه عشق، علاقه و محبت به امام حسین(ع) است. من تکلیف می‌کنم شما رزمندگان را به وظیفه عمل کردن و حسین‌وار زندگی کردن. در زمان غیبت کبری به کسی منتظر گفته می‌شود و کسی می‌تواند زندگی کند که منتظر باشد، منتظر شهادت، منتظر ظهور امام زمان(عج). خداوند امروز از ما همت، اراده و شهادت‌طلبی می‌خواهد... 

برچسب‌ها