به گزارش حیات به نقل از ایرنا ، متن کامل یادداشت این مورخ به این شرح است: این روزهای مد متداول و شیوه پسندیده سیاسی و عوامفریبانه ، حمله به دولت مستعجل در حال پایان دوران هشت ساله دکتر احمدی نژاد است ، کاری شیرین و بی دردسر. در پایان هفته منتهی به ۱۰ خرداد ۱۳۹۲، در استان چهارمحال و بختیاری ۱۷ هزار و ۶۵۰ واحد مسکن مهر به صاحبان آنها واگذار شد. یک مجتمع تولید شیر خشک نوزاد در همان استان که دولت می گوید سالانه ظرفیت تولید ۱۰ میلیون تن شیرخشک را دارد افتتاح شد. یک تونل هشت کیلومتری در حال احداث مورد بازدید قرار گرفت، ۲۵ هزار واحد مسکن مهر در اردبیل پایان یافت. یک پروژه تله مترینگ آبرسانی و یک سالن جدید فرودگاه در همین استان مورد بهره برداری قرار گرفت وقس علی‌هذا. نویسنده قصد دفاع از دولتی که پس از هشت سال طبعا باید برود و دولتی دیگر جایگزین آن بشود را ندارد اما بی انصافی است درباره یکی از انسانی ترین و عام المنفعه ترین طرح های سازندگی دولت احمدی نژاد یعنی خانه دار ساختن هزاران خانواده ایرانی که نیم و بلکه ۷۰ درصد عایدی خود را باید به عنوان اجاره منزل به صاحبخانه ها بدهند و جانشان به لب رسیده، با غرض ورزی، آن هم در مناظره تلویزیونی کاندیداهای ریاست جمهوری گفته شود: چرا در پروژه های مسکن مهر آثار فرهنگ و مدنیت ایرانی - اسلامی ملحوظ نشده است؟ مگر قرار بوده موزه بسازند؟ مگر قرار بوده «علی نیکزاد» وزیر راه و شهرسازی، «کمال الملک»، «ابوالحسن صدیقی»، «عباس کاتوزیان»، «آشتیانی»، «فرشچیان» و «رسام ارژنگی» از آب دربیاید. وظیفه او ایجاد مسکن برای میلیون ها مردم بی خانه و آشیانه بوده است. آخر مگر مسکن انبوه موزه لوور و بریتیش میوزیوم و ارمتیاژ است؟ من به یاد دارم در سال های دهه ۱۳۴۰ یکی از ایرادهایی که کسانی چون مهندس «بازرگان»، دکتر «شاپور بختیار»، «باقر کاظمی»، «الهیار صالح» و سایر رهبران جبهه ملی آن زمان بر دولت وقت ایران می گرفتند این بود که چرا روابط ایران با کشورهای برادر عربی همسایه تیره و تار است و مثلا چرا ایران قربان صدقه «عبدالکریم قاسم» که آب های مرزی عراق را تا ۱۲ میل افزایش داده و خرمشهر و خوزستان و بندر امام کنونی را جزو خاک عراق می خواند یا اعرابی که خلیج فارس را با نام تحریف شده می خواندند و خوزستان را سرزمین عربی غصب شده می خواندند نمی رود. پس از انقلاب اسلامی دیدیم که عراق بعثی برادر با ایران چه کرد و «صدام حسین» فتح اهواز را سه روزه از ارتش خود خواهان شد و... یکی از آقایان نامزدهای ریاست جمهوی لابد برنده انتخابات خرداد ماه خواهد بود، به محض این که او در صندلی ریاست جمهوری مستقر شود حتی محکم ننشسته مواجه با همین دشواری های دوران ریاست جمهوری رییس جمهوری کنونی خواهد شد. تحریم، تورم، بیکاری، نبود محل استخدام، وام ازدواج، سیاست های خصمانه آمریکا و اروپا، تحریم های جدید، سر و صداهای تازه از سوی دادستان آرژانتین،درخواست های پایان ناپذیراروپاییان، تاخت وتازسناتورها و سیاستمداران آمریکایی، گرانی و گرانفروشی، نبود پول برای دنبال گرفتن طرح های ناتمام، صادرات کم، واردات وافر، عدم پرداخت طلب ها بابت فروش نفت ایران از سوی بسیاری از کشورهای خریدار نفت به بهانه تحریم، وجود ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار پول نفت ایران در چین و هندوستان، نیاز به خرید گندم و ذرت و جو از خارج و هزار مشکل دیگر. بسیاری از محدودیت هایی که دولت احمدی نژاد با آن دست و پنجه نرم می کرد مربوط به ادوار پیش از زمامداری او بود و طبعا دولت یازدهم نیز با آن مواجه خواهد بود. فرافکنی و انداختن گناه تمام مشکلات بر سر دولت کنونی ظاهرا راهکار آسان و ساده ای است اما صورت مساله را پاک نمی کند. دولت «احمدی نژاد» چرخه ای از دولت های بعد از انقلاب بود. مثلا در سیاست خارجی، او وارث وضعیتی شد که آمریکا از سال ۱۳۵۸ به وجود آورده یا یکی از دو طرف قضیه به حساب می آمد. موضوع اشغال سفارت، قطع روابط، بلوکه کردن دارایی های ایران، قرارداد الجزایر برای حل مساله گروگان‌ها، آغاز تحریم هایی که چه دولت های ریگان، بوش پدر، کلینتون، بوش پسر و اوباما هر کدام آن را دامن زدند و تشدید کردند، آیا دولت در حال رفتن مسوول تمام حوادثی بود که از سال ۱۳۵۸ پس از ورود دانشجویان به سفارت آمریکا روی داد؟ آیا در طول هشت سال عمر دولت در حال انقضای دوران خدمت هیچ کار بزرگی به اتمام نرسید؟ جاده ها، بزرگراه ها،خطوط آهن، فرودگاه ها و بنادری مورد بهره برداری قرار نگرفت ؟ آیا تخریب یک دولت هشت ساله به حل مسایل آینده کمک خواهد کرد؟ گویا فرافکنی شیوه چند هزار ساله ماست. طرح مسکن مهر بد است زیرا گویا قرار بوده از هر عمارت طرح مهر یک تخت جمشید یا مسجد شیخ لطف الله یا عالی قاپو یا چهلستون یا شمس العماره و کاخ گلستان ساخته شود و وزارت راه و شهرسازی این کار را نکرده و فقط کوشیده هزاران ایرانی را از چنگال آزمندان دلال و موجرانی که به خانه به عنوان گنجینه ای زرخیز می نگرند رهایی بخشد! این سان که آقایان پیش می روند و به مردم وعده پردیس، جنت و بهشت طی چهار یا هشت سال دوره ریاست جمهوری خود از خرداد ماه به بعد می دهند من تصور می کنم می توان گناه حمله مغول و تاتار وتحمیل قراردادهای گلستان و ترکمنچای و قرارداد هرات و رفتن افغانستان و بحرین و بلوچستان از ایران را هم گردن دولت کنونی گذاشت و نفس راحتی کشید.