تهران - حیاتولی الله همت : روزی که برای خواستگاری رفته بودیم،بعد از این که همه ی حرف ها زده شد، دست آخر مادرم گفت : «یه شرط دیگه هم می ذاریم و اون این که و اون اینکه ابراهیم ابراهیم قول بده که دیگه سیگار نکشه.» تا مادرم این را گفت، ابراهیم کمی خودش را جمع کرد و چشم غره ای به من و مادرم رفت. همسرش با شنیدن این حرف، گفت : «مجاهد فی سبیل الله که نباید سیگار بکشه. دور از شان و منزلت شماست که سیگار بکشین.»  او سیگار می کشید که سردردش آرام شود،.در راه برگشت گفت : «یعنی چی که این مطلبو مطرح کردین؟ نمیشد نمیگفتین؟ نمیدونین که به خاطر سردردم سیگار می کشم؟» گفتم : «لازم بود، باید همه چیزت را می دانستند.» همین که به خانه رسیدیم، دست کرد توی جیبش، سیگارهایش را درآورد و همه شان را زیر پا له کرد، بعد هم گفت : «این هم از سیگار، دیگه کسی دست من سیگار نمیبینه.» و تا آخر هم پای حرفش ایستاد.   منبع :برای خدا خالص بود،ص 28،به کوشش:علی اکبری،ناشر:یازهرا(سلام الله علیها)