تهران - حیاتبنشین ﺳﻮﮔﻮار ﮔﺮﻳﻪ ﮐنیم ﻣﺜﻞ اﺑﺮ ﺑﮫﺎر ﮔﺮﻳﻪ ﮐﻨیم ﻧﺎﻟﻪ در سینه ھﺎ ﺷﮑﺴﺖ اﻣﺸﺐ دل آئینه ھﺎ ﺷﮑﺴﺖ اﻣﺸﺐ ﭘﺎی ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻟﻨﮓ ﻣﻲﺷﺪ ﮐﺎش ﻗﺎﺻﺪ ﻣﺮگ ﺳﻨﮓ ﻣﻲﺷﺪ ﮐﺎش ای زمین سینه ات ﮐﺒﺎب ﺷﻮد ای اﺟﻞ ﺧﺎﻧﻪات ﺧﺮاب ﺷﻮد اﻳﻦ ﭼﻪ ﻓﺼﻞ ﺷﺮاره ﺑﺎری ﺑﻮد ﻣﺮگ ای ﻣﺮگ اﻳﻦ ﭼﻪ ﮐﺎری ﺑﻮد ﮐﺎﺷﮑﻲ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲﮐﺮدی به ﺳﻮی ﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﮐﺮدی ای زمین سینه ات ﮐﺒﺎب ﺷﻮد ای اﺟﻞ ﺧﺎﻧﻪات ﺧﺮاب ﺷﻮد لحظه ای دﺳﺖ از ﺳﺮم ﺑﺮدار آه ای اﺷﮏ راﺣﺘﻢ ﺑﮕﺬار ﭼﺮخ! اﻳﻦ ﻓﺘﻨﻪھﺎ ﺑﺲ اﺳﺖ دﮔﺮ از ﺑﺮای ﺧﺪا ﺑﺲ اﺳﺖ دﮔر