تهران - حیاتتو که خود خال لبی از چه گرفتار شدی تو طبیب همه ای از چـه تو بیمار شدی تو که فارق شده بودی زهمه کون و مکان دار منصــــور بریـدی همـه تـن دار شــدی عشق معشوق و غم دوست بزد بر تو شرر ای که در قـول و عمــل شهره بـازار شــدی مسجد و مدرسه را روح و روان بخشیدیش وه کـه بر مسجـدیــان نقطـه پرگـار شــدی خرقه پیر خراباتی ما سیـره توسـت امت از گفته در بار تو هشیار شدی واعظ شـهر همه عمر بزد لاف منـی دم عیسی مسیح از تو دیدار شدی یــادی از ما بنما ای شده آسوده ز غـم ببریدی ز همه خلق و به حق یار شدی منبع: کتاب یک سبد گل محمدی انتشارات میراث اهل قلم