تهران - حیاتفرمانده‏ى گروهان بود. ده سال از ازدواجش میگذشت، اما فرزندى نداشت. تا این که روزى در ساحل منطقه‏ى هورالهویزه بر تربت پاک شهداى گمنام، مشتى از خاک تربت را گرفت و با خداى خویش این گونه راز و نیاز کرد: بار خدایا! شهدا در نزد تو آبرومندند، تو را به آبروى شهدا به من فرزندى عطا فرما و پس از آن که این منت بر من نهادى، کرم فرما و مرا در ردیف شهدا قرار بده".بعد چند وقت دعاش مستجاب شد و صاحب فرزند شد، خودش هم چند ماه قبل از تولد فرزندش، به شهادت رسید.