به گزارش حیات؛ مرکز آسیایی حقوق بشر (ACHR) در گزارش جدید خود آورده است که استفاده از کودکان به‌عنوان سرباز در هند امری گسترده است و این کار در ایالاتی که تحت تاثیر عقاید مائوئیستی قرار دارند، رواج بیشتری دارد. شورشیان مائوئیست که به تعبیر نخست وزیر این کشورف اصلی‌ترین چالش امنیتی در داخل هند به شمار می‌روند، کنترل بخش‌های زیادی از مرکز و شرق را در اختیار دارند. آن‌ها معتقدند که برای حقوق قبایل بومی و مردم فقیر حاشیه‌نشین مبارزه می‌کنند و هدف اصلی آن تشکیل یک جامعه کمونیستی است. این گزارش که هفته گذشته به کمیته حقوق کودک سازمان ملل ارائه شد نشان می‌دهد که حدود 500 کودک سرباز در منطقه جامو، کشمیر و مناطق شمال شرق هند فعالیت می‌کنند. در تعریف یونیسف (صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل) از کودک سرباز این چنین آمده است: افراد زیر 18 سال که به‌صورت منظم یا نامنظم در ارتش یا گروه‌های مسلح با هر عنوانی، اعم از سرباز، آشپز یا حتی پیام‌رسان فعالیت می‌کنند، کودک سرباز محسوب می‌شوند. رام نیواز یکی از اعضای این مرکز گفت که در بسیاری از موارد کودکان برای برطرف کردن نیازهای مالی جذب این گروه‌ها می‌شوند و اغلب آن‌ها پدران خود را از دست داده‌اند. به نوشته روزنامه ایندیا ریل تایمز،‌ این کودکان موظف هستند سه روز در هفته در این گروه‌ها خدمت کنند و بیشتر آن‌ها وظایف سبک و بی‌خطر همچون جابه‌جایی پوشه‌ها را بر عهده دارند، اما حداقل ضرری که این فعالیت‌ها می‌تواند داشته باشد، ایجاد اختلال در روند تحصیل آن‌هاست. گفتنی است هند در سال 2005 پروتکل انتخابی حقوق کودک را به تصویب رساند که در آن از کشورها خواسته شده است از افراد زیر 18 سال در جنگ استفاده نکنند. همچنین موظفند تدابیری قانونی بکار گیرند تا مانع از سربازگیری گروه‌های مسلح از میان کودکان شوند. در سال 2011، هند در اولین گزارش خود در زمینه پروتکل فوق‌الذکر اعلام کرد که این کشور درگیر هیچ جنگی نیست و از این جهت داشتن کودک سرباز معنایی نخواهد داشت. مرکز آسیایی حقوق بشر در این باره اعلام کرد که دولت هند در حال انکار مسئله کودک سرباز است. سوهاس چاکما سرپرست این سازمان اظهار کرد: همه مردم می‌دانند که در هند درگیری‌های زیادی وجود دارد، اما دولت برای این که ذهن جامعه بین‌الملل را از این مساله دور کند، وجود هرگونه درگیری مسلحانه را تکذیب می‌کند. وی در ادامه یادآور شد که دولت هند خواستار دخالت کودکان در جنگ‌ها نیست، اما علی‌رغم این موظف است با این مساله مبارزه کند و کودکان را از این درگیری‌ها دور سازد.