به گزارش حیات، عباس عراقچی سخنگوی جدید وزارت امور خارجه ایران و علی اصغر سلطانیه نماینده ایران در آژانس در آستانه دهمین دور مذاکرات ایران و آژانس ابراز امیدواری کرده اند که در این دور از مذاکرات پیشرفت حاصل شود. ایران و آژانس حدود یک سال و نیم است که درباره تدوین مدالیته ای که روشن کند تهران چگونه به پرسش های آژانس درباره موضوع PMD (ابعاد احتمالی نظامی) پاسخ دهد، در حال مذاکره هستند. ایران، مدالیته 2007 را الگوی خوبی برای تدوین مدالیته جدید می داند. طبق مدالیته یا برنامه عمل سال 2007 یا همان سند INFCIRC/711، شش مساله باقیمانده ˈآزمایشات پلوتونیومˈ، ˈسانتریفیوژهای پی یک و پی دوˈ، ˈمنشاء آلودگیˈ، ˈسند اورانیوم فلزیˈ ، ˈپلونیوم 110ˈ و ˈمعدن گچینˈ در تاریخ 2008 حل و فصل شد و مدیرکل قبلی آن را به شورای حکام گزارش کرد. پیشنهاد تدوین مدالیته جدید برای نخستین بار توسط علی اکبر صالحی وزیر خارجه ایران مطرح شد. صالحی تیرماه 1390 در سفر به وین و در دیدار با یوکیا آمانو پیشنهاد کرد که ˈاگر آژانس مدالیته اوت 2007 را کامل اعلام کند، آنگاه ایران آماده خواهد بود وارد مذاکره برای تدوین مدالیته جدیدی در مورد مطالعات ادعایی شود.ˈ هرچند آمانو، مدالیته 2007 را کامل اعلام نکرد ولی جمهوری اسلامی ایران برای نشان دادن حسن نیت خود وارد مذاکراتی شد که هدف آن دستیابی به مدالیته جدید بود. اکنون حدود یک سال و نیم از این مذاکرات می گذرد و هنوز تدوین مدالیته نهایی نشده است. از دید تهران هرگونه مدالیته باید گام به گام باشد یعنی پس از خاتمه یک موضوع، به موضوع دیگر پرداخته شود. ایران همچنین عقیده دارد که آژانس باید سقفی برای پرسش های خود قرار دهد و بپذیرد که اگر به تمامی پرسش ها پاسخ داده شد، باز سوال جدیدی مطرح نشود. موضوع بعدی مربوط به پارچین است. ایران در این زمینه معتقد است که چون موضوع تاسیسات نظامی پارچین فراتر از ان پی تی است تا زمانی که مدالیته جدید نهایی و امضا نشود، بازرسی از این محل ممکن نیست. این درحالی است که یوکیو آمانو مدیرکل آژانس گفته خواستار دسترسی به پارچین قبل از تدوین مدالیته است. هرچند همکاری در زمینه PMD(ابعاد احتمالی نظامی) نه طبق پادمان و نه حتی طبق پروتکل وظیفه ایران نیست، ولی تهران به جهت اطمینانی که نسبت به صلح آمیز بودن برنامه هسته ای خود دارد در این زمینه آماده همکاری با آژانس شده است. عراقچی در این خصوص می گوید: ما بر اساس ان‌پی‌تی تعهداتی داریم که همواره به آن پایبند بوده و خواهیم بود اما آژانس سوالات و انتظاراتی از ایران دارد که فراتر از این تعهدات است. از جهت این که به ماهیت صلح آمیز برنامه‌ی هسته‌یی خود اطمینان کامل و صد در صد داریم با اجرای این خواسته‌ها و عمل کردن به آن هیچ مشکل اصولی نداریم اما به هر حال برای هر چه که فراتر از موافقت‌نامه‌ی ان‌پی‌تی باشد مسلما چارچوبی مورد نیاز است . سخنگوی جدید وزارت خارجه ایران تصریح می کند: مذاکراتی که با آژانس صورت می‌گیرد برای رسیدن به این چارچوب است و امیدواریم مذاکرات وین پیشرفت خوبی داشته باشد اما در موضوع هسته‌یی نمی‌شود همکاری‌های ایران و آژانس را از قالب کلی‌تر مذاکراتی که با 1+5 صورت می‌گیرد، تفکیک کرد. آنچه که به تعهدات مربوط می‌شود سر جای خود است و به هیچ چیز دیگری مربوط نیست اما فراتر از تعهدات مسلما با عوامل و فاکتورهای دیگر مربوط است . به بیان آشکارتر، در زمینه همکاری فراتر از تعهدات، ایران باید ابتدا امتیازات هم وزن را در عرصه سیاسی از گروه 1+5 دریافت کند تا در قبال آن امتیاز بدهد. اظهارات اخیر علی باقری معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی در خصوص پیشنهادات ایران به گروه 1+5 این موضوع را به خوبی روشن می کند.  1. جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد تا برای ˈحل و فصل موضوع هسته ای به طور کاملˈ در چارچوب معاهده ان پی تی با 1+5 کار کند تا نتیجه مورد توافق حاصل گردد. 2. چنان چه 1+5 در این مقطع آمادگی لازم را برای ˈحل و فصل موضوع به طور کاملˈ نداشته باشد، جمهوری اسلامی ایران آماده است تا گام یا گام های ابتدایی را در این مسیر بردارد، مشروط بر این که طرف مقابل نیز آمادگی لازم برای برداشتن گام یا گام های متقابلِ هم وزن، هم جنس و هم زمان را داشته باشد و حقوق جمهوری اسلامی ایران در چارچوب معاهده ان پی تی به ویژه غنی سازی را به رسمیت بشناسد. بر همین مبنا, جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد تا چند محور از پیشنهادهای 1+5 را که در نشست آلماتی یک تبیین شده بود، به اجرا در آورد. ابتکار جمهوری اسلامی ایران در گفت وگوهای آلماتی 2 و موافقت با چند مورد از پیشنهادهای 1+5 در آلماتی یک، بار دیگر بستر لازم را برای آزمون جدی اراده برخی قدرت ها به منظور شکل گیری عملی ایده «گفت وگو برای همکاری» فراهم نموده است، چرا که این ابتکار دیگر هیچ توجیه و بهانه ای را برای استمرار ادعای برخی قدرت ها درباره نگرانی پیرامون فعالیت های صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی ایران باقی نمی گذارد .