تهران - حیاتژاپنیها برمى‌دارند از زندگى معمولى و شخصى یک نفر، یک موضوع براى فیلم درست مى‌کنند، که مطابق با واقع است. اصلاً علت جاذبه‌ى فیلمهاى ژاپنى هم این است. البته هنرپیشه‌هاى خوبى دارند، اما علت جاذبه این است که درست مطابق با واقع است. این سریال «سالهاى دور از خانه»یى که نشان مى‌دادند، که همه را جذب کرد، حتّى امام را - حاج احمد آقا مى‌گفت که امام مرتب این سریال را نگاه مى‌کردند - علتش چیست؟ چون زندگى‌یى که آن شخص در فیلم دارد، و آن کارى که او دارد مى‌کند، درست مطابق با واقع است؛ یعنى همانى است که واقعیت دارد. اصلاً هنرمند این است؛ باید واقعیت را عکسبرگردان کند و به آدم نشان بدهد؛ حتّى آن مقدارى که آدم نمى‌بیند، برجسته کند، واقعیت را با همه‌ى ریزه‌کاریهایش جلا بدهد و جلوى چشم آدم بگذارد. آن سریالى که اشاره کردم، این‌طور نبود؛ آن سحرِ ماه رمضانش، آن افطارِ ماه رمضانش، آن مجلس روضه‌اش؛ آخر هم بى‌معنى و بى‌مزه و بى‌واقعیت! واقعاً جامعه‌ى ما این است؟! اصلاً هیچ چیز سرشان نمى‌شود!