تهران - حیاتبا حالت قهر و ناراحتی بهش گفتم:" تا کی باید چشم به راهت باشم؟ نمی تونی بفهمی من چی می کشم..؟" گفت:"این بار که برگردم، نمیرم، تو هم چشم به راه نباش..." پیکرش که تشییع شد، نه رفت و نه مرا چشم به راه گذاشت.