به گزارش حیات، استراتژی ای که فقط یک بار توسط شوروی سابق با حضور در کوبا با چالش مواجه شد و این بار نیز توسط رییس جمهوری اسلامی ایران که به خوبی تابوهای داخلی، منطقه ای و بین المللی را دچار سرخوردگی نمود، با چالش جدی روبه رو شده است. دکتر احمدی نژاد از طریق هوگو چاوز توانست حضور جمهوری اسلامی ایران به سایر کشورهای آمریکای جنوبی را نیز توسعه دهد به طوری که کنگره آمریکا به منظور جلوگیری از توسعه نفوذ جمهوری اسلامی ایران در آمریکا جنوبی قطعنامه ای 12 ماده ای را به تصویب رساند. اما عمق این حضور در رفتار مردم این کشورها، از جمله مردم ونزوئلا نمایان است، به طوری که مردم ونزوئلا به ویژه جوانان این کشور به هنگام روبه رو شدن با ایرانیان با گفتن عبارت «سلام علیکم» بر شکست استراتژیک ایالت متحده آمریکا مهر تایید می گذارند. مردم ونزوئلا همگام با سایر آحاد مردم در آمریکای لایتن تعهد خود را نسبت به ارزش های انقلابی بولیواری آشکارا به نمایش می گذارند، لکن توجه هوشیاری و اصرار بر اظهار علاقه به انقلاب اسلامی ایران و به طور بسیار ویژه به دکتر احمدی نژاد (رییس جمهوری اسلامی ایران) نشانه عمیقی بر درک و تفسیر خاص آنان از شرایط جهانی و منطقه ای و علامت بارز نفوذ عمیق ایران در آمریکای لاتین و جنوبی است. این امر نشان می دهد که استراتژی احمدی نژاد و رویکرد او در مفاهمه و نزدیکی با صدها میلیون نفر در این منطقه براساس تحلیل و نیز برآوردهای واقعی صورت گرفته و تحقق یافته است. این امر در شرایطی اتفاق افتاده است که آمریکایی ها و همپیمانان آنها در منطقه نتوانستند آن را به موقع دریافته و مانع شوند. نکته مهمی که باید به آن توجه داشت پیوند روحیه معنوی و مذهبی ناشی از نگاه فلسفی انقلاب ایران با نگاه و روحیه انقلابی ملت های این منطقه (که پیش از این تنها متاثر از محوریت ضد امرپیالیستی و ناسیونالیستی بوده است) به نظر می رصد فصل جدیدی از تحولات را در آینده دامن زند. هوگو چاوز و ارتباط او با ایران و تاثیرپذیری آشکار شخص او از احمدی نژاد را باید در این زمینه یک نقطه عطف به حساب آورد. به ویژه آنکه نقش چاوز ـ حتی تا سال ها پس از مرگ او ـ تاثیرات خود را در منطقه خواهد داشت.