آن شاهدان عشقهرگز گمان مدار کز یاد رفته اندیا چون بهار بر باد رفته انداین سرخ جامگان، شفق گون دشت خونهرشب به بال روح در نشئه شهود به معراج می روندجایی که عقل را نبود رخصت ورود در خلوت خدای با روح تابناک شهیدان کربلاهمراز می شوند این شاهدان عشق هنگامه نزول چون نور آفتابکه ریز در آسمان از قله ای رفیع بر صخره های کوه سرازیر می شوندآنک .... با چهره ای گشاده و خندان اوصاف دلپذیر مقامات خویش رادر گوش روزگار فریاد می کنند کای خفتگان برای بال گشودن به اوج هاتا خلوتی شگرفی در بارگاه حضرت دلدار بی نشان! دروازه دشت بهشتگشوده است این جان ز دست داده به جانان دیدگان هر صبحدم که سرزنداز مشرق آفتاب خرمتر و شکفته تر از صبح دیگرند اینان.....چو نور مطلق هستی چو روح عشق یا چون تجرد ابدیت به طول دهر جاوید و زنده اند "شهید محمد پارسا"محل تولد: سیستان و بلوچستان - ایرانشهر             تاریخ شهادت: 22/01/1360محل شهادت: تنگه چزابه   طول مدت حیات: 28