ایشان فرمودند: برای رسیدن به اطمینان از قطع نفوذ بیگانگان در حوزه‏ها چه باید کرد؟ گرچه کار مشکل است ولی چاره چیست باید فکری کرد. اولین وظیفه شرعی و الهی آن است که اتحاد و یکپارچگی طلاب و روحانیت انقلابی حفظ شود و گر نه شب تاریک در پیش است و بیم موج و گردابی چنین هایل.امروز هیچ دلیل شرعی و عقلی وجود ندارد که اختلاف سلیقه‏ها و برداشت ها و حتی ضعف مدیریت ها دلیل به هم خوردن الفت و وحدت طلاب و علمای متعهد گردد. ممکن است هر کس در فضای ذهن و ایده‏های خود نسبت به عملکردها و مدیریت ها و سلیقه‏های دیگران و مسوولین انتقادی داشته باشد ولی لحن و تعابیر نباید افکار جامعه و آیندگان را از مسیر شناخت دشمنان واقعی و ابرقدرت ها که همه مشکلات و نارسایی ها از آنان سرچشمه گرفته است، به طرف مسایل فرعی منحرف کند و خدای ناکرده همه ضعف ها و مشکلات به حساب مدیریت و مسوولین گذاشته شود و از آن تفسیر انحصارطلبی گردد که این عمل کاملا غیر منصفانه است و اعتبار مسوولین نظام را از بین‏ می‏برد و زمینه را برای ورود بی‏تفاوت ها و بی‏دردها به صحنه انقلاب آماده می‏کند.من امروز بر این عقیده‏ام که مقتدرترین افراد در مصاف با آن همه توطئه‏ها و خصومت ها و جنگ‏افروزی هایی که در جهان علیه انقلاب اسلامی است، معلوم نبود موفقیت بیشتری از افراد موجود به دست می‏آوردند. در یک تحلیل منصفانه از حوادث انقلاب خصوصاً از حوادث 10 سال پس از پیروزی باید عرض کنم که انقلاب اسلامی ایران در اکثر اهداف و زمینه‏ها موفق بوده است و به یاری خداوند بزرگ در هیچ زمینه‏ای مغلوب و شکست خورده نیستیم، حتی در جنگ پیروزی از آن ملت ما گردید و دشمنان در تحمیل آن همه خسارات چیزی به دست نیاوردند.** بخشی از پیام امام خمینی(ره) به مراجع، علما و روحانیت (منشور روحانیت) در سوم اسفند سال 1367