بایگانی
به مناسبت زاد روز شاعر آینه ها
درد نام دیگر من است
تهران- حیات
دفتر مرا/ دست درد می زند ورق/ شعر تازه ی مرا/درد گفته است/درد هم شنفته است/پس در این میانه من/از چه حرف می زنم؟/درد، حرف نیست/درد، نام دیگر من است/من چگونه خویش را صدا کنم؟
به گزارش سرویس فرهنگی حیات، قیصر امینپور در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ در گتوند خوزستان به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی خود را در گتوند ادامه داد و در سال ۵۷ در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد اما پس از مدتی از این رشته انصراف داد.
قیصر از جمله شاعرانی بود که در شکلگیری و استمرار فعالیتهای واحد شعر حوزه هنری تا سال ۶۶ تاثیر گذار بود.
وی در این دوران مسوولیت صفحه شعر هفتهنامه "سروش" را بر عهده داشت و اولین مجموعه شعر خود را در سال ۶۳ منتشر کرد.
«در کوچه آفتاب» دفتری از رباعی و دوبیتی بود و به دنبال آن «تنفس صبح» تعدادی از غزلها و شعرهای سپید او به چاپ رسید.
قیصر در سال ۶۳ بار دیگر در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال ۷۶ از پایاننامه دکترای خود با راهنمایی محمدرضا شفیعی کدکنی با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد.
این پایاننامه در سال ۸۳ و از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.
وی تدریس در دانشگاه را در سال ۶۷ و از دانشگاه الزهرا آغاز کرد و سپس در سال ۶۹ در دانشگاه تهران مشغول تدریس شد. او همچنین در سال ۶۸ موفق به کسب جایزه نیما یوشیج، موسوم به "مرغ آمین بلورین" شد.
قیصر امین پور در سال ۸۲ بهعنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی برگزیده شد.
از وی در زمینههایی چون شعر کودک و نثر ادبی، آثاری منتشر شده است که از آن جمله می توان به "طوفان در پرانتز"، "منظومه ظهر روز دهم"، "مثل چشمه، مثل رود"، "بیبال پریدن" و "به قول پرستو" اشاره کرد.
قیصر امین پور بامداد روز سه شنبه هشتم آبان 1386 بر اثر عارضه قلبی در بیمارستان دی تهران در گذشت.
در زیر یکی از شعر های او را به نام «دستور زبان عشق» می خوانید:
«دست عشق از دامن دل دور باد!/ می توان آیا به دل دستور داد؟
می توان آیا به دریا حکم کرد/ که دلت را یادی از ساحل مباد؟
موج را آیا توان فرمود: ایست!/ باد را فرمود: باید ایستاد؟
آنکه دستور زبان عشق را/ بی گزاره در نهاد ما نهاد
خوب می دانست تیغ تیز را/ در کف مستی نمی بایست داد»
پایان پیام
ثبت کننده مطلب: 18
|
سایر مطالب
|
